Surat Sad — Ayat 67

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• قُلْ (Qul): Ngucapa, dhawuha.
• هُوَ (Huwa): Iku, yaiku (nuduhake marang Al-Qur'an).
• نَبَأٌ (Naba'un): Kabar, pawarta, warta.
• عَظِيمٌ ('Azhimun): Agung, gedhe, wigati banget.

1. Tafsir Ayat:

Dhawuha (Muhammad) marang wong-wong kang padha maido: "Iki (Al-Qur'an) iku sawijining kabar kang gedhe banget lan wigati." Tegese, Al-Qur'an iki dudu crita sembarangan utawa dongeng, nanging pawarta kang ngemot piwulang lan tuntunan kang gedhe banget gunane kanggo manungsa. Kabar iki ngandhani babagan bab-bab kang penting banget, kayata babagan ketauhidan, dina akhirat, lan dalan kang bener kanggo urip ing donya lan akhirat. Nanging akeh wong kang padha ora nggatekake lan malah mlengos saka kabar iki, ora gelem nglakoni piwulange. Sapa wae kang padha ngandel lan nglakoni isine, bakal oleh kaslametan lan kabegjan. Kosok baline, sapa wae kang maido lan nglirwakake, bakal nemu karusakan lan kapitunan.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Al-Qur'an iku kabar kang paling gedhe lan paling wigati kanggo manungsa, mula kudu kita gatekake kanthi tenanan.
• Ngandel lan nglakoni isine Al-Qur'an bakal nggawa kaslametan lan kabegjan ing donya lan akhirat.
• Maido lan nglirwakake Al-Qur'an iku bakal nggawa kapitunan lan karusakan.
• Kita kudu tansah nyedhaki Al-Qur'an, maca, mangerteni, lan nglakoni piwulange, supaya urip kita dadi berkah lan tansah ana ing dalan kang bener.
• Al-Qur'an iku pepadhang lan pituduh kanggo kabeh manungsa, ora mung kanggo wong Islam wae, nanging kanggo sapa wae kang gelem nggatekake lan nggoleki bebener.