Сураи Аз-Зумар Оят 47 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Агар ҳар чӣ дар рӯи замин аст ва ҳамонанди он…

Аз-Зумар · 47/75

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аз-Зумар

وَلَوْ أَنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا وَمِثْلَهُ مَعَهُ لَافْتَدَوْا بِهِ مِن سُوءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۚ وَبَدَا لَهُم مِّنَ اللَّهِ مَا لَمْ يَكُونُوا يَحْتَسِبُونَ ۝٤٧

🔤 Transliteration

Wa law anna lillazeena zalamoo maa fil ardi jamee`anw wa mislahoo ma`ahoo laftadaw bihee min sooo`il azaabi Yawmal Qiyaamah; wa badaa lahum minal laahi maa lam yakkoonoo yahtasiboon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Агар ҳар чӣ дар рӯи замин аст ва ҳамонанди он аз они ситамкорон мебуд, дар рӯзи қиёмат худро бо он аз азоби дарднок бозмехариданд. Ва аз Худо барояшон чизҳое ошкор мешуд, ки ҳаргиз ҳисобашро намекарданд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳо:

ظَلَمُوا: ситам карданд, яъне бо ширк ва гуноҳҳо ба худ зулм карданд.
لَافْتَدَوْا: фидия медоданд, яъне барои раҳоӣ аз азоб чизе медоданд.
سُوءِ الْعَذَابِ: бадиҳои азоб, азоби сахт ва дарднок.
وَبَدَا: ошкор шуд, пайдо шуд.
يَحْتَسِبُونَ: ҳисоб мекарданд, гумон мекарданд, интизор буданд.

Тафсири оят:

Худованди мутаъол дар ин оят ҳолати сахти кофирон ва ситамгаронро дар рӯзи қиёмат баён мекунад. Мефармояд: агар онҳое, ки бо ширк ва гуноҳ ба худ ситам кардаанд, тамоми он чи дар замин аст — аз молу сарват ва неъматҳо — дошта бошанд ва боз мисли он низ бо онҳо бошад, яъне ду баробар, ҳамаи инро барои раҳоӣ аз азоби сахти рӯзи қиёмат фидия медоданд. Онҳо таманно мекунанд, ки бо додани ҳамаи ин аз азоб халос шаванд, аммо ин имконнопазир аст ва агар ҳатто чунин чизе дошта бошанд ҳам, аз онҳо қабул намешавад ва ҳеҷ чиз аз азоби Худо онҳоро наҷот намедиҳад.

Сипас мефармояд: ва дар он рӯз аз ҷониби Худо ба онҳо чизе ошкор мешавад, ки онро ҳаргиз дар ҳисоб намегирифтанд ва интизорашро надоштанд. Яъне азоби Худо ва ғазаби Ӯ ба гунае бар онҳо зоҳир мешавад, ки дар дунё ҳеҷ гоҳ фикр намекарданд, ки чунин азобе ба онҳо мерасад.

Фавоиди ин оят:

Ин оят ба мо мефаҳмонад, ки рӯзи қиёмат рӯзи адолат аст ва ҳеҷ молу сарвате наметавонад инсонро аз азоби Худо наҷот диҳад.
Инсон бояд дар дунё аз ширк ва гуноҳ худро дур нигоҳ дорад, зеро ҳамин гуноҳҳо сабаби ҳалокат дар охират мешаванд.
Ин оят моро ба тавба ва ба сӯи Худо баргаштан ташвиқ мекунад, пеш аз он ки дер шавад ва пушаймонӣ фоида надиҳад.
Ин оят нишон медиҳад, ки раҳмати Худо ба бандагонаш наздик аст дар дунё, аммо дар охират ҳисобу китоб ҷиддӣ аст.
Ва моро водор мекунад, ки ҳамеша ба ёди охират бошем ва амалҳои некӯ анҷом диҳем, то аз онҳое набошем, ки дар рӯзи қиёмат пушаймон мешаванд ва чизе барои фидия додан надоранд.

📜 Оят 45-49 — Сураи Аз-Зумар

45وَإِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَحْدَهُ اشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ ۖ وَإِذَا ذُكِرَ الَّذِينَ مِن دُونِهِ إِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ

Чун Худоро ба яктоӣ ёд кунанд, дилҳои он касон, ки ба қиёмат имон наёвардаанд, нафрат гирад ва чун номи дигаре ғайри Ӯ бурда шавад, шодмон шаванд.

46قُلِ اللَّهُمَّ فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ أَنتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِي مَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ

Бигӯ: «Бор Худое, Туӣ офаринандаи осмонҳову замин, донои ниҳону ошкор, Ту миёни бандагонат дар ҳар чӣ дар он ихтилоф (зиддият) мекардаанд, довари хоҳӣ кард».

47وَلَوْ أَنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا وَمِثْلَهُ مَعَهُ لَافْتَدَوْا بِهِ مِن سُوءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۚ وَبَدَا لَهُم مِّنَ اللَّهِ مَا لَمْ يَكُونُوا يَحْتَسِبُونَ

48وَبَدَا لَهُمْ سَيِّئَاتُ مَا كَسَبُوا وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ

Ҷазои бади амалҳое, ки мекарданд, барояшон ошкор шуд ва он чӣ масхарааш мекарданд, гирдорирдашонро бигирифт.

49فَإِذَا مَسَّ الْإِنسَانَ ضُرٌّ دَعَانَا ثُمَّ إِذَا خَوَّلْنَاهُ نِعْمَةً مِّنَّا قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَىٰ عِلْمٍ ۚ بَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

Чун одамиро ранҷе расад, Моро мехонад ва чун аз ҷониби худ неъмате арзонияш дорем, гӯяд: «Ба сабаби доноиям ин неъматро ба ман додаанд». Ин озмоише бошад, вале бештаринашон намедонанд.

← Оят 46 📖 Аз-Зумар Оят 48 →

Аз-ЗумарФеҳристи Қуръон

75Оят

MeccanRevelation

47Оят

Тарҷума — Аз-Зумар 47

Сураи Аз-Зумар Оят 47 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Агар ҳар чӣ дар рӯи замин аст ва ҳамонанди он…

Сураи Оят 47/75 — Сураи Аз-Зумар الزمر (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аз-Зумар Гӯш кун, Сураи Аз-Зумар Тарҷума, Сураи Аз-Зумар mp3, Сураи Аз-Зумар pdf. Оят 45–49. Ба Тоҷикӣ: Русский.