زمر سۈرىسى — ئايەت 47

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• ظَلَمُوا: زۇلۇم قىلدىلار، يەنى ئاللاھقا شېرىك كەلتۈرۈش ۋە گۇناھ-مەئسىيەت قىلىش بىلەن ئۆزلىرىگە زۇلۇم قىلدىلار.
• لَافْتَدَوْا: فىدىيە بەردىلەر، يەنى ئۆزلىرىنى قۇتقۇزۇش ئۈچۈن بىر نەرسە بەردىلەر.
• سُوءِ الْعَذَابِ: ئەڭ قاتتىق ۋە ئەڭ ئازابلىق ئازاب.
• وَبَدَا: ئاشكارا بولدى، كۆرۈندى.
• يَحْتَسِبُونَ: ئويلىغان، ھېسابلىغان، كۈتكەن.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەتتە ئاللاھ تائالا قىيامەت كۈنىنىڭ دەھشىتىنى ۋە كاپىرلارنىڭ شۇ كۈندىكى ناچار ھالىتىنى بايان قىلىدۇ. ئەگەر شېرىك كەلتۈرۈش ۋە گۇناھ-مەئسىيەت بىلەن ئۆزلىرىگە زۇلۇم قىلغان كىشىلەرگە يەر يۈزىدىكى بارلىق بايلىق، خەزىنە ۋە قىممەتلىك نەرسىلەر، ھەتتا شۇنىڭ باراۋىرى يەنە بىر ھەسسە قوشۇپ بېرىلسە، ئۇلار قىيامەت كۈنى كۆرگەن قاتتىق ئازابتىن قۇتۇلۇش ئۈچۈن ھەممىسىنى فىدىيە قىلىپ بېرىشكە تەييار بولاتتى. ئەمما ئۇ كۈندە ھېچقانداق فىدىيە قوبۇل قىلىنمايدۇ، بايلىق ئۇلارنى ئاللاھنىڭ ئازابىدىن قۇتقۇزالمايدۇ. شۇ كۈنى ئاللاھ تائالا ئۇلارغا دۇنيادا ھەرگىز ئويلىمىغان، ھېسابلىمىغان ۋە كۈتمىگەن تۈردىكى ئازابلارنى ۋە غەزەبنى ئاشكارا قىلىدۇ. ئۇلار دۇنيادا ئاللاھنىڭ ئازابىنى يېنىك كۆرۈپ، ئۇنىڭدىن قورقمىغان ئىدى، ئەمما قىيامەت كۈنى ئۇلارغا ئاللاھنىڭ ئازابىنىڭ قانچىلىك قاتتىق ئىكەنلىكى ئاشكارا بولىدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، دۇنيا بايلىقى ۋە مال-مۈلۈك ئاخىرەتتە ھېچقانداق پايدا بەرمەيدۇ. پەقەت ئاللاھقا ئىمان ئېيتىش، ئۇنىڭغا شېرىك كەلتۈرمەسلىك ۋە ياخشى ئەمەللەر قىلىشلا ئاخىرەتتە قۇتقۇزىدۇ. شۇڭا ھەر بىرىمىز دۇنيادا تۇرۇپلا ئاللاھنىڭ ئازابىدىن قورقۇپ، تەۋبە قىلىپ، ئاللاھقا يۈزلەنىشىمىز كېرەك. ئاللاھ تائالا بىزنى قىيامەت كۈنىنىڭ دەھشىتىدىن ۋە ئازابىدىن ساقلىسۇن، ھەممىمىزنى ئىمان ۋە ياخشى ئەمەللەر بىلەن مۇكەممەل قىلسۇن.