Surah Az-Zumar — Aya 47

Ma’anonin Kalmomin:

• "ظَلَمُوا": waɗanda suka zalunci kansu ta hanyar shirka da aikata laifuffuka.
• "افْتَدَوْا": su ba da fansa don su tsira da kansu.
• "سُوءِ الْعَذَابِ": azabar da take da tsanani da zafi mai girma.
• "بَدَا لَهُم": ya bayyana musu abin da suke gani a fili.
• "يَحْتَسِبُونَ": abin da suke tsammani ko kuma suke lissafta cewa zai faru.

Fassarar Ayar:

Idan da a ce ga waɗanda suka yi zalunci (shirka da rashin biyayya ga Allah) duk abin da ke cikin ƙasa na dukiya da taskoki, da kuma misalinsa tare da shi (wato ninki biyu na dukiyar duniya gaba ɗaya), da sun ba da shi duka a matsayin fansa don su tsira daga azabar mai tsanani a Ranar Kiyama. Amma ba za a karɓa musu ba, kuma hakan ba zai amfane su ba daga azabar Allah. A wannan rana, zai bayyana musu daga Allah abin da ba su taɓa tsammani ba a duniya cewa zai sauka musu, na tsananin fushin Allah da azabarsa da suka yi watsi da shi.

Fa’idodin Darasi:

1. Wannan ayar tana nuna girman tsananin azabar Lahira, har ma masu laifi za su so su fansa kansu da dukiyar duniya duka da misalinta, amma ba za a karɓa musu ba. Wannan ya sa mutum ya yi taka tsantsan daga zunubai kafin ya isa wannan rana.
2. Tana gargadin cewa mutum ba zai iya ƙididdige abin da Allah ya shirya na azaba ba; don haka kada mu yi renon kanmu da tunanin cewa Allah mai gafara ne kawai ba tare da mu yi aiki ba.
3. Tana ƙarfafa mu mu yi amfani da damar rayuwa don tuba da kyautata ayyuka, domin a duniya ne ake samun damar fansa, ba a Lahira ba.
4. Tana nuna cewa zalinci (musamman shirka) babban laifi ne wanda zai sa mutum ya yi nadama a ranar da nadama ba ta da amfani. Don haka mu guji kowane irin zalinci, mu tsaya kan tawhid da biyayya ga Allah.