Surah Az-Zumar — Talata 47

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• ظَلَمُوا – Ang mga lumabag sa katarungan sa kanilang mga sarili sa pamamagitan ng pagsamba sa mga diyus-diyosan at paggawa ng mga kasalanan.
• لَافْتَدَوْا بِهِ – Tunay na gagamitin nila ito bilang pantubos (ransom) para sa kanilang mga sarili.
• مِن سُوءِ الْعَذَابِ – Mula sa matinding at masakit na pagdurusa.
• وَبَدَا لَهُم – At lumitaw sa kanila o nahayag sa kanila.
• يَحْتَسِبُونَ – Inaasahan o inaakala na mangyayari.

Interpretasyon ng Talata:

Kung sakaling ang mga taong lumabag sa katarungan sa kanilang mga sarili sa pamamagitan ng pagsamba sa mga diyus-diyosan at paggawa ng mga kasalanan ay may-ari ng lahat ng nasa mundo – mga kayamanan, mahahalagang bagay, at mga kayamanan sa ilalim ng lupa – at mayroon pa silang katulad nito na nadoble pa, tunay na iaalay at ibibigay nila ang lahat ng iyon bilang pantubos sa Araw ng Pagkabuhay upang mailigtas ang kanilang mga sarili mula sa matinding pagdurusa na kanilang nasaksihan pagkatapos na sila ay buhayin. Ngunit hindi nila makakamit ang pagtubos na iyon, at kahit na ipagpalagay na mayroon silang lahat ng iyon, hindi ito tatanggapin sa kanila, at hindi rin nito mapipigilan ang kaparusahan ng Allah sa kanila sa anumang paraan. Sa araw na iyon, may lilitaw sa kanila mula sa Allah – mga uri ng Kanyang galit at pagdurusa – na hindi nila inaasahan o inaakala sa kanilang buhay sa mundo na ito ay sasapit sa kanila. Ito ay isang paglalarawan ng matinding takot at pangamba na sasapit sa mga makasalanan sa Araw ng Paghuhukom, kung saan mawawalan sila ng pag-asa at hindi na makakatakas sa kaparusahan.

Mga Aral at Aral na Nakuha:

1. Ang kabigatan ng kasalanan at pagsamba sa mga diyus-diyosan ay napakalaki, kung kaya't ang mga gumagawa nito ay handang isakripisyo ang lahat ng kayamanan sa mundo – at higit pa – upang mailigtas lamang ang kanilang mga sarili sa pagdurusa sa Araw ng Pagkabuhay.
2. Ang Araw ng Paghuhukom ay may mga kakila-kilabot at pagsubok na hindi kayang unawain ng isip ng tao sa mundo; walang sinuman ang makakaalam kung gaano kalubha ang mga ito hanggang sa mismong araw na iyon.
3. Ang awa ng Allah sa Kanyang mga lingkod sa mundo ay napakalawak, sapagkat binigyan Niya sila ng pagkakataong magsisi at magbalik-loob bago pa man dumating ang araw na iyon, kung saan hindi na tatanggapin ang anumang pantubos o paghingi ng tawad.
4. Ang pagmamadali sa mabubuting gawa at pag-iwas sa mga kasalanan ay siyang tanging daan tungo sa kaligtasan; ang kayamanan at mga ari-arian ay walang silbi sa Araw na iyon.
5. Ang Islam ay nagtuturo sa atin na huwag maging kampante sa mga kasalanan, at laging alalahanin na ang Allah ay nakakakita sa lahat ng ating mga ginagawa, at may tiyak na araw ng pagtutuos na walang sinuman ang makakatakas dito.