زمر سۈرىسى — ئايەت 56

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• حَسْرَتَا: پۇشايمان، ئەپسۇسلىنىش، ھەسرەت.
• فَرَّطتُ: كەمتەرلىك قىلدىم، بوشاڭلىق قىلدىم، ۋاقتىدا ئادا قىلمىدىم.
• جَنبِ اللَّهِ: ئاللاھنىڭ ھەققى، ئاللاھقا قاراشلىق ھوقۇق ۋە ئىتائەت.
• السَّاخِرِينَ: مەسخىرە قىلغۇچىلار، كۈلگۈچىلەر.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەتتە ئاللاھ تائالا بەندىلىرىنى ئۆزىگە قايتىش، تەۋبە قىلىش ۋە ئىتائەت قىلىشقا چاقىرىدۇ. شۇنداق قىلىشتىكى مەقسەت شۇكى، قىيامەت كۈنى ھېچبىر كىشى پۇشايمان چېكىپ: «ئەپسۇس! ئاللاھنىڭ ھەققىدە، يەنى ئاللاھقا قۇلچىلىق قىلىش ۋە ئۇنىڭ بۇيرۇقلىرىنى ئادا قىلىشتا كەمتەرلىك قىلىپتىمەن، ۋاقتىمنى بىكار ئۆتكۈزۈپتىمەن» دېمەسلىكى ئۈچۈندۇر. ئۇ كىشى يەنە: «ھەقىقەتەن مەن دۇنيادا ئاللاھنىڭ دىنىنى، پەيغەمبەرلىرىنى ۋە مۇئمىنلەرنى مەسخىرە قىلغۇچىلاردىن ئىدىم» دەپ ئۆزىنىڭ گۇناھىنى ئېتىراپ قىلىدۇ. ئەمما ئۇ چاغدىكى پۇشايمان ھېچقانداق پايدا بەرمەيدۇ.

ئى ئىنسان! بۈگۈن تېخى پۇرسەت بار، ھاياتىڭ داۋام قىلماقتا. ئاللاھقا يۈزلەنگىن، ئۇنىڭ بۇيرۇقلىرىنى ئادا قىلغىن، پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنىڭ يولىنى تۇتۇپ، مۇئمىنلەر بىلەن بىرگە بولغىن. دۇنيادا قىلغان ياخشى ئەمەللىرىڭ ئاخىرەتتە سېنىڭ نىجاتلىقىڭ بولىدۇ. ئەگەر بۈگۈن تەۋبە قىلساڭ، ئاللاھ سېنىڭ گۇناھلىرىڭنى كەچۈرۈپ، سېنى رەھمىتىگە ئالىدۇ. ئاللاھ تەۋبە قىلغۇچىلارنى ۋە ئۆزىگە قايتقۇچىلارنى دوست تۇتىدۇ. شۇڭا ھەر ۋاقىت ئاللاھنى ئەسلىگىن، ئۇنىڭ نېمەتلىرىگە شۈكۈر قىلغىن، ھەرگىز ئۇنىڭ دىنىنى ۋە مۇئمىن قېرىنداشلىرىڭنى مەسخىرە قىلمىغىن. ئاللاھ بىزنىڭ ھەممىمىزنى ئۆزىنىڭ رەھمىتىگە ئېلىپ، قىيامەت كۈنى پۇشايمان چەكمەيدىغان بەندىلىرىدىن قىلغاي!