Suurah Az-Zumar — Aayad 56

Macnada Erayada:

• فَرَّطتُ: Waan ku gaboodfalay, waan ku dhayalay, waan ku tagoogay.
• فِي جَنبِ اللَّهِ: Cibaadada iyo addeecidda Eebbe, ama xaqa Eebbe.
• السَّاخِرِينَ: Kuwa ku jeesjeesa diinta Eebbe, kitaabkiisa, rasuulkiisa, iyo mu'miniinta.

Tafsiirka:

Aayaddan waxay ku tusinaysaa hadalka qofka shalayto ee Maalinta Qiyaamaha, kaas oo ku qasban inuu sheego xumaan iyo nidaam. Waxay tahay digniin iyo waano dadka inay ku soo noqdaan Eebbe oo ay toobad keenaan, ka hor inta ayan iman Maalin aan jirin gargaar. Markaas qofku wuxuu odhan doonaa: "Halaag iyo naxariis darro igu sugto! Maxaan ku lumiyey cibaadadii Eebbe, oo maxaan uga gaboodfalay addeeciddiisa iyo xaqiisa? Waan dhayalay oo waan tagoogay, waxaana iga soo baxay jeesjees iyo qosol diinta Eebbe, kitaabkiisa, rasuulkiisa, iyo kuwa rumeeyay. Haddana waxaan joogay kuwa jeesjeesa, oo aan la socday kuwa qosla." Markaas wuxuu qofku dareemi doonaa xanuun iyo qoomamo aan la qiyaasi karin, laakiin taasi waxba uma tarayn maalintaas, waayo waa goor aan toobad lagu aqbalayn, oo aan shaqo lagu celinayn.

Faa'iidooyin laga soo qaadan karo aayaddan:

1. Digniin weyn oo dadka looga digayo inay ka hor tagaan toobadda iyo cibaadada Eebbe, ka hor inta ayan iman Maalinta Qiyaamaha oo aan toobad lagu aqbalayn.
2. Qoomamada iyo shalaynta waa mid ka mid ah ciqaabaha Maalinta Qiyaamaha, taas oo muujinaysa muhiimadda ay leedahay in qofku ku noolaado addeecidda Eebbe oo uu ka fogaado jeesjeeska diinta.
3. Jeesjeeska diinta waa mid ka mid ah dembiyada ugu weyn, waayo wuxuu ka mid yahay kuwa keenaya qofka inuu ku dhaco cadaab daran, sida aayaddan ku cad.
4. Naxariista Eebbe waxay tahay mid ballaadhan, laakiin waa in la qaato waqtigeeda, oo ah waqtiga nolosha adduunka, ka hor inta ayan iman Maalinta aan gargaarku jirin.