Аз-Зумар сүресі — Аят 56

1. Сөздердің мағынасы:

• حَسْرَتَا (хасрата): өкініш, қасірет, арманда болу дегенді білдіреді. «Уа, өкініш!» деген мағынада айтылатын мұң-шер сөз.
• فَرَّطتُ (фарратту): босаңсыдым, кемшілік кеттім, орындамай қалдырдым деген мағынада.
• جَنبِ اللَّهِ (жанбиллаһ): Алланың құқығы, Аллаға қатысты парыздар мен тағат-ғибадаттар дегенді білдіреді. Яғни Алланың разылығы үшін істелуге тиіс амалдар.
• السَّاخِرِينَ (сахирин): келекелеушілер, мысқылдаушылар, мазақ етушілер.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта Алла Тағала адамдарды Өзіне бойсұнып, тәубе етуге шақырғаннан кейін, қиямет күні өкінішке қалатын жанның халін суреттейді. Сол күні кейбір жандар қатты өкінішпен: «Уа, өкініш! Алланың алдындағы парыздарымды орындамай, тағат-ғибадатта кемшілік кеткеніме қандай өкінішті!» дейді. Олар дүниеде Алланың бұйрықтарын жеңіл қарап, шариғатты келекелеп, иман келтірген адамдарды мазақтаған болатын. Енді міне, сол күні олардың өкініші пайда бермейді, себебі өкініш уақыты өтіп кеткен. Бұл аят адамды дүниеде тұрып, Аллаға құлшылық етуге, тәубеге келуге, өлім мен қиямет күнін ойлап, өкінішке қалмауға шақырады. Кімде-кім дүниеде Алланың жолында босаңсыса, ақиретте өкініші пайда бермейтінін ескертеді.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Бұл аят адамды дүниеде тұрып, Аллаға құлшылық етуге, тәубеге келуге шақырады. Өйткені ақиретте өкіну пайда бермейді.
• Алланың бұйрықтарын жеңіл қарау, шариғатты келекелеу — адамды қасіретке әкелетін ауыр күнә екенін білдіреді.
• Иманды адамдарды мазақтаудан, діннен келеке етуден сақ болу керектігін үйретеді.
• Қиямет күні әркім өз амалына жауап беретінін, сол күні өкініштің пайдасыз екенін ескертеді.
• Адамды уақытты бос өткізбей, Алланың разылығы үшін игі амалдар жасауға, өмірді иманмен және тағатпен өткізуге ынталандырады.
• Бұл аят мұсылманды әрдайым өз-өзін тексеріп, кемшіліктерін түзеп, Аллаға бет бұруға тәрбиелейді.