Сураи Ан-Ниса Оят 129 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ҳарчанд бикушед, ҳаргиз натавонед, ки дар миёни занон ба адолат…

Ан-Ниса · 129/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

وَلَن تَسْتَطِيعُوا أَن تَعْدِلُوا بَيْنَ النِّسَاءِ وَلَوْ حَرَصْتُمْ ۖ فَلَا تَمِيلُوا كُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوهَا كَالْمُعَلَّقَةِ ۚ وَإِن تُصْلِحُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَّحِيمًا ۝١٢٩

🔤 Transliteration

Wa lan tastatee`ooo an ta`diloo bainan nisaaa`i wa law harastum falaa tameeloo kullal maili fatazaroohaa kalmu`al laqah; wa in tuslihoo wa tattaqoo fa innal laaha kaana Ghafoorar Raheema

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ҳарчанд бикушед, ҳаргиз натавонед, ки дар миёни занон ба адолат рафтор кунед. Лекин якбора ба сӯи яке майл накунед то дигареро саргашта раҳо карда бошед. Агар аз дари оштӣ дароед ва парҳезгорӣ кунед, Худо омурзанда ва меҳрубон аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки дар оят ниёз ба шарҳ доранд:

— «تَعْدِلُوا»: адолат кардан, баробарӣ дар муҳаббат ва ҳуқуқ.

— «حَرَصْتُمْ»: ҳирс варзидед, яъне бисёр кӯшиш кардед ва хоҳиши қавӣ доштед.

— «تَمِيلُوا»: майл кардан, ба як тараф гароидан.

— «كُلَّ الْمَيْلِ»: тамоми майл, яъне пурра рӯй гардондан.

— «تَذَرُوهَا»: ӯро тарк кунед, бетаваҷҷуҳ гузоред.

— «كَالْمُعَلَّقَةِ»: мисли зани овезон, ки на шавҳар дорад ва на бешавҳар аст.

Тафсири оят:

Аллоҳи таъоло ба мардон хитоб мекунад, ки шумо ҳаргиз наметавонед дар байни занон адолати комил ва пурраро дар муҳаббат ва майли дил барқарор кунед, ҳатто агар бисёр кӯшиш кунед ва ҳирс варзед. Зеро муҳаббат ва майли дил чизест, ки дар ихтиёри инсон нест ва ба хоҳиши ӯ вобаста нест. Пас, вақте ки ин нотавонӣ вуҷуд дорад, шумо набояд тамоми майлро ба сӯи зане, ки дӯст медоред, нишон диҳед ва аз зани дигар пурра рӯй гардонед, то ки ӯро мисли зани овезон тарк кунед — на шавҳар дорад, ки ҳуқуқашро адо кунад, ва на бешавҳар аст, ки интизори издивоҷ бошад. Ин ҳолат барои зан сахт ва азобовар аст ва барои мард гуноҳ мебошад. Аммо агар шумо корҳои худро ислоҳ кунед, дар қисмат ва нафақа адолат намоед ва аз Аллоҳ битарсед ва Ӯро дар ҳаққи занон риоя кунед, пас бидонед, ки Аллоҳ омурзанда ва меҳрубон аст. Ӯ гуноҳҳои гузаштаи шуморо дар майли дил меомурзад ва ба шумо раҳм мекунад.

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд ва одамонро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

— Ислом дини воқеият аст: он аз инсон чизе талаб намекунад, ки берун аз қудрати ӯст. Майли дил дар ихтиёри инсон нест, бинобар ин Аллоҳ барои он ҷазо намедиҳад, балки барои рафтори ноодилона ҷазо медиҳад.

— Ислом ҳуқуқи занонро ҳимоя мекунад: он мардонро аз тарки зан ва овезон гузоштани ӯ манъ мекунад, то ки зан дар ҳолати ногувор ва беҳимоя намонад.

— Ислом роҳи ислоҳ ва тақворо пешниҳод мекунад: ҳар гоҳ инсон хато кунад, метавонад бо ислоҳи корҳо ва тарси аз Аллоҳ ба роҳи дуруст баргардад.

— Аллоҳ ғафуру раҳим аст: Ӯ гуноҳҳои бандагони худро меомурзад ва ба онҳо меҳрубонӣ мекунад. Ин умедворӣ ба раҳмати Аллоҳ дилҳоро ором мебахшад ва одамонро ба сӯи ислом ҷалб мекунад.

— Қуръон китоби ҳидоят ва адолат аст: он роҳи дурусти муносибат дар оиларо нишон медиҳад ва аз зулм ва беадолатӣ бозмедорад.

📜 Оят 127-131 — Сураи Ан-Ниса

127وَيَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ ۖ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ وَمَا يُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ فِي يَتَامَى النِّسَاءِ اللَّاتِي لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ أَن تَنكِحُوهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْوِلْدَانِ وَأَن تَقُومُوا لِلْيَتَامَىٰ بِالْقِسْطِ ۚ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِهِ عَلِيمًا

Аз ту дар бораи занон фатво мехоҳанд, бигӯ: «Худо дар бораи онон ба он чӣ дар ин китоб бар шумо хонда мешавад, фатво додааст. Ин фатво дар боби онҳо ва занони падармурдаест, ки хаққи муқаррарашонро намепардозед ва мехоҳед онҳоро ба никоҳи худ дароваред ва низ дар боби кӯдакони нотавон аст. Ва бояд, ки дар бораи ятимон ба адолат рафтор кунед ва ҳар кори неке, ки анҷом медиҳед, Худо ба он огоҳ аст.

128وَإِنِ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِن بَعْلِهَا نُشُوزًا أَوْ إِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا أَن يُصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۚ وَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗ وَأُحْضِرَتِ الْأَنفُسُ الشُّحَّ ۚ وَإِن تُحْسِنُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا

Агар зане дарёфт, ки шавҳараш бо ӯ бемеҳр ва аз ӯ безор шудааст, боке нест, ки ҳар ду дар миёни худ тарҳи оштӣ афкананд, ки оштӣ беҳтар аст. Ва бахиливу мумсиқӣ бар нафсҳои мардум ғалаба дорад. Ва агар некӣ ва парҳезгорӣ кунед, Худо ба ҳар чӣ мекунед, огоҳ аст!

129وَلَن تَسْتَطِيعُوا أَن تَعْدِلُوا بَيْنَ النِّسَاءِ وَلَوْ حَرَصْتُمْ ۖ فَلَا تَمِيلُوا كُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوهَا كَالْمُعَلَّقَةِ ۚ وَإِن تُصْلِحُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَّحِيمًا

130وَإِن يَتَفَرَّقَا يُغْنِ اللَّهُ كُلًّا مِّن سَعَتِهِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ وَاسِعًا حَكِيمًا

Ва агар он ду аз якдигар ҷудо шаванд. Худо ҳар дуро ба камоли фазли хеш бениёз созад, ки Худо кушоишдиҳанда ва ҳаким аст!

131وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَإِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ ۚ وَإِن تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ غَنِيًّا حَمِيدًا

Аз они Худост он чӣ дар осмонҳо ва замин аст. Ва албатта аҳли китобро, ки пеш аз шумо буданд ва низ шуморо супориш кардем, ки аз Худо битарсед, агар ҳам куфр варзед, боз ҳам он чӣ дар осмонҳо ва он чӣ дар замин аст, аз они Худост ва Ӯст бениёз ва лоиқи ситоиш!

← Оят 128 📖 Ан-Ниса Оят 130 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

129Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 129

Сураи Ан-Ниса Оят 129 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ҳарчанд бикушед, ҳаргиз натавонед, ки дар миёни занон ба адолат…

Сураи Оят 129/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 127–131. Ба Тоҷикӣ: Русский.