Сураи Ан-Ниса Оят 130 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва агар он ду аз якдигар ҷудо шаванд. Худо ҳар…

Ан-Ниса · 130/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

وَإِن يَتَفَرَّقَا يُغْنِ اللَّهُ كُلًّا مِّن سَعَتِهِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ وَاسِعًا حَكِيمًا ۝١٣٠

🔤 Transliteration

Wa iny-yatafarraqaa yughnil laahu kullam min sa`atih; wa kaanal laahu Waasi`an Hakeemaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва агар он ду аз якдигар ҷудо шаванд. Худо ҳар дуро ба камоли фазли хеш бениёз созад, ки Худо кушоишдиҳанда ва ҳаким аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

«يَتَفَرَّقَا»: аз ҳам ҷудо шаванд, яъне зану шавҳар бо талоқ ё хулаъ аз ҳамдигар ҷудо шаванд.
«يُغْنِ»: бе نيёз кунад, сарватманд гардонад.
«سَعَتِهِ»: фарохии неъмат ва ризқи Ӯ.
«وَاسِعًا»: фарохдиҳандаи неъмату раҳмат.
«حَكِيمًا»: доно ва ҳикматманд дар гуфтору кирдор ва тақдиру тадбир.

Тафсири оят:

Агар зану шавҳар аз ҳамдигар ҷудо шаванд — хоҳ бо талоқ бошад, хоҳ бо хулаъ — Худованди Таоло ҳар яке аз онҳоро аз фарохии неъмати худ бе ниёз мегардонад ва ба ҳар ду роҳи нав мебахшад: зан метавонад бо марди дигар хонадор шавад ва мард низ метавонад зани дигар бигирад. Пас набояд касе гумон кунад, ки ҷудоӣ сабаби тангии ризқ ва бечорагии ҳамешагӣ мешавад; зеро Худованд фарохдиҳандаи неъмату раҳмат аст ва ҳар касро аз ганҷи бепоёни худ рӯзӣ медиҳад. Ҳамчунин Ӯ дар тамоми корҳо ва ҳукмҳои худ ҳикматманд аст: он чиро ки қисмат мекунад, аз рӯи дониш ва маслиҳат аст, на аз рӯи нотавонӣ ё беэҳтиётӣ. Ӯ медонад, ки ба бандааш чӣ беҳтар аст ва ҳар чизро дар вақти муносиб ва ба андозаи дуруст муқаррар мекунад.

Фоидаҳо ва дарсҳо аз ин оят:

Ҷудоии зану шавҳар, агар роҳи дигаре набошад, на поёни хушбахтӣ аст; Худованд ба ҳар ду имкони нав ва ризқи тоза медиҳад.
Ин оят дилҳоро ором медиҳад ва аз ноумедӣ аз раҳмати Худо бозмедорад; ҳеҷ гоҳ дарро ба рӯи банда намебандад.
Худованд «Васеъ» аст, яъне неъмату раҳматаш фарох аст ва касе аз фарохии неъмати Ӯ маҳрум намемонад, агар ба Ӯ таваккул кунад.
«Ҳаким» будани Худо моро меомӯзад, ки ба қазову қадари Ӯ розӣ бошем ва бовар кунем, ки ҳар тақдир аз рӯи ҳикмат аст.
Ин оят ба мусулмонон мефаҳмонад, ки дар ҳаёти хонаводагӣ бо адлу эҳсон рафтор кунанд ва агар ҷудоӣ рӯй дод, бо некӯӣ ва эҳтиром аз ҳам ҷудо шаванд, на бо душманӣ ва зулм.
Ва оят бори дигар исбот мекунад, ки Қуръон китоби ҳидоят ва раҳмат аст; ҳар ҳукми он ба сӯи осонӣ, адолат ва умедворӣ ба Худо роҳнамоӣ мекунад.

📜 Оят 128-132 — Сураи Ан-Ниса

128وَإِنِ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِن بَعْلِهَا نُشُوزًا أَوْ إِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا أَن يُصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۚ وَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗ وَأُحْضِرَتِ الْأَنفُسُ الشُّحَّ ۚ وَإِن تُحْسِنُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا

Агар зане дарёфт, ки шавҳараш бо ӯ бемеҳр ва аз ӯ безор шудааст, боке нест, ки ҳар ду дар миёни худ тарҳи оштӣ афкананд, ки оштӣ беҳтар аст. Ва бахиливу мумсиқӣ бар нафсҳои мардум ғалаба дорад. Ва агар некӣ ва парҳезгорӣ кунед, Худо ба ҳар чӣ мекунед, огоҳ аст!

129وَلَن تَسْتَطِيعُوا أَن تَعْدِلُوا بَيْنَ النِّسَاءِ وَلَوْ حَرَصْتُمْ ۖ فَلَا تَمِيلُوا كُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوهَا كَالْمُعَلَّقَةِ ۚ وَإِن تُصْلِحُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَّحِيمًا

Ҳарчанд бикушед, ҳаргиз натавонед, ки дар миёни занон ба адолат рафтор кунед. Лекин якбора ба сӯи яке майл накунед то дигареро саргашта раҳо карда бошед. Агар аз дари оштӣ дароед ва парҳезгорӣ кунед, Худо омурзанда ва меҳрубон аст!

130وَإِن يَتَفَرَّقَا يُغْنِ اللَّهُ كُلًّا مِّن سَعَتِهِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ وَاسِعًا حَكِيمًا

131وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَإِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ ۚ وَإِن تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ غَنِيًّا حَمِيدًا

Аз они Худост он чӣ дар осмонҳо ва замин аст. Ва албатта аҳли китобро, ки пеш аз шумо буданд ва низ шуморо супориш кардем, ки аз Худо битарсед, агар ҳам куфр варзед, боз ҳам он чӣ дар осмонҳо ва он чӣ дар замин аст, аз они Худост ва Ӯст бениёз ва лоиқи ситоиш!

132وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ وَكِيلًا

Ва аз они Худост он чӣ дар осмонҳо ва замин аст ва Худо корсозиро кофист!

← Оят 129 📖 Ан-Ниса Оят 131 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

130Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 130

Сураи Ан-Ниса Оят 130 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва агар он ду аз якдигар ҷудо шаванд. Худо ҳар…

Сураи Оят 130/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 128–132. Ба Тоҷикӣ: Русский.