Сураи Ан-Ниса Оят 140 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва аз ин пеш, дар ин китоб бар шумо нозил…

Ан-Ниса · 140/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ آيَاتِ اللَّهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّىٰ يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ ۚ إِنَّكُمْ إِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ جَامِعُ الْمُنَافِقِينَ وَالْكَافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعًا ۝١٤٠

🔤 Transliteration

Wa qad nazzala `alaikum fil Kitaabi an izaa sami`tum Aayaatil laahi yukfaru bihaa wa yustahza u bihaa falaa taq`udoo ma`ahum hattaa yakhoodoo fee hadeesin ghairih; innakum izam misluhum; innal laaha jaami`ul munaafiqeena wal kaafireena fee jahannama jamee`aa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва аз ин пеш, дар ин китоб бар шумо нозил кардаем, ки чун шунидед, касоне оёти Худоро инкор мекунанд па онро ба масхара мегиранд, бо онҳо манишинед, то он гоҳ, ки ба сухане дигар пардозанд. Вагарна шумо низ ҳамонанди онҳо хоҳед буд. Ва Худо ҳамаи мунофиқону кофиронро дар ҷаҳаннам гирд меоварад.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

آيَاتِ اللَّهِ: оятҳои Худо, яъне Қуръони Карим ва далелҳои равшани Ӯ.
يُكْفَرُ بِهَا: ба онҳо куфр карда мешавад, яъне инкор ва рад карда мешаванд.
يُسْتَهْزَأُ بِهَا: ба онҳо масхара карда мешавад, тамасхур ва таҳқир мешаванд.
تَقْعُدُوا: бинишинед, дар маҷлис иштирок кунед.
يَخُوضُوا: ворид шаванд, оғоз кунанд, дар бораи чизе сухан ронанд.
خَاضُوا: ба гуфтугӯи ботил ва беҳуда машғул шуданд.
إِذًا: дар ин сурат, агар чунин кунед.
مِثْلُهُمْ: монанди онҳо, ҳаммонанди онҳо.

Тафсири оят:

Худованди Мутаъол ба бандагони муъмини худ хитоб карда, мефармояд, ки дар Қуръони Карим — ки бар шумо нозил шудааст — ҳукме равшан омадааст: ҳангоме ки шумо оятҳои Худоро мешунавед, ки ба онҳо куфр карда мешавад ва масхара мегарданд, пас бо онҳо дар як маҷлис нанишинед ва ҳамнишинӣ накунед, то даме ки онҳо аз сухани куфру тамасхур даст кашида, ба гуфтугӯи дигаре гузаранд. Зеро агар шумо бо онҳо дар чунин ҳолат бинишинед ва ба куфру масхараи онҳо розигӣ диҳед, дар ин сурат шумо низ монанди онҳо хоҳед буд; чунки ризоият ба куфр худи куфр аст ва ризоият ба гуноҳ монанди анҷом додани он аст. Пас аз ин маҷлис дурӣ ҷӯед ва худро аз онҳо эмин нигоҳ доред. Бешак, Худованд дар рӯзи қиёмат мунофиқонро — онҳое ки дар зоҳир исломро нишон медиҳанд ва дар ботин куфрро пинҳон мекунанд — бо кофирон дар оташи ҷаҳаннам ҳамагӣ ҷамъ хоҳад кард ва ҳамаи онҳо ба азоби сахт гирифтор хоҳанд шуд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят ба муъминон таълим медиҳад, ки ҳурмати оятҳои Худо ва Қуръони Каримро нигоҳ доранд ва дар маҷлисҳое, ки ба онҳо таҳқир ва масхара мешавад, иштирок накунанд.
Муъмин бояд аз ҳамнишинии бад ва муҳитҳои гуноҳ дурӣ ҷӯяд, то дилу имон ва амали худро аз олудагиҳо эмин нигоҳ дорад.
Ризоият ба куфру гуноҳи дигарон худи гуноҳ аст; бинобар ин муъмин набояд ба амалҳои бад розигӣ диҳад, ҳатто агар худаш он амалро анҷом надиҳад.
Ин оят нишон медиҳад, ки ислом дини покӣ, ҳурмат ва эҳтироми арзишҳои муқаддас аст ва муъминро ба ҳушёрӣ ва масъулиятшиносӣ даъват мекунад.
Худованд одил аст ва дар рӯзи қиёмат ҳамаро ҷамъ мекунад; пас ҳар кас бояд ба амали худ ҷавобгар бошад ва аз роҳи ҳақ дур нашавад.
Ин оят ба муъмин илҳом мебахшад, ки ба Қуръон ва оятҳои он бо эҳтиром ва муҳаббат муносибат кунад ва онро дар ҳаёти худ роҳнамо гирад.

📜 Оят 138-142 — Сураи Ан-Ниса

138بَشِّرِ الْمُنَافِقِينَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا

Мунофиқонро хабар деҳ, ки азобе дардовар барояшон омода шудаст,

139الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ ۚ أَيَبْتَغُونَ عِندَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا

касоне, ки ба ҷои мӯъминон кофиронро ба дӯстӣ мегиранд, оё иззату тавоноиро назди онон меҷӯянд, дар ҳоле, ки иззат ба тамомӣ аз они Худост?

140وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ آيَاتِ اللَّهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّىٰ يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ ۚ إِنَّكُمْ إِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ جَامِعُ الْمُنَافِقِينَ وَالْكَافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعًا

141الَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِن كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِّنَ اللَّهِ قَالُوا أَلَمْ نَكُن مَّعَكُمْ وَإِن كَانَ لِلْكَافِرِينَ نَصِيبٌ قَالُوا أَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُم مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ ۚ فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ وَلَن يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا

Касоне, ки ҳамеша интизори шумо ҳастанд, пас агар аз ҷониби Худо пирӯзӣ насибашон шавад, мегӯянд: «Магар мо хамроҳи шумо набудем?» Ва агар пирӯзӣ насиби кофирон шавад, мегӯянд: «Оё чунин: набуд, ки бар шумо ғалаба ёфта будем ва мӯъминонро аз осеб расонидан ба шумо боздоштем?» Дар рӯзи қиёмат Худо миёни шумо ҳукм мекунад ва Ӯ ҳаргиз барои кофирон ба зиёни мусалмонон роҳе накушодааст.

142إِنَّ الْمُنَافِقِينَ يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْ وَإِذَا قَامُوا إِلَى الصَّلَاةِ قَامُوا كُسَالَىٰ يُرَاءُونَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا قَلِيلًا

Мунофикон Худоро фиреб медиҳанд ва ҳол он ки Худо онҳоро фиреб медиҳад. Ва чун ба намоз бархезанд, бо сустӣ бархезанд ва барои худнамоӣ намоз кунанд ва дар намоз, ҷуз андаке, Худоро ёд накунанд.

← Оят 139 📖 Ан-Ниса Оят 141 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

140Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 140

Сураи Ан-Ниса Оят 140 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва аз ин пеш, дар ин китоб бар шумо нозил…

Сураи Оят 140/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 138–142. Ба Тоҷикӣ: Русский.