Сураи Ан-Ниса Оят 141 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Касоне, ки ҳамеша интизори шумо ҳастанд, пас агар аз ҷониби…

Ан-Ниса · 141/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

الَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِن كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِّنَ اللَّهِ قَالُوا أَلَمْ نَكُن مَّعَكُمْ وَإِن كَانَ لِلْكَافِرِينَ نَصِيبٌ قَالُوا أَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُم مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ ۚ فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ وَلَن يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا ۝١٤١

🔤 Transliteration

Allazeena yatarab basoona bikum fa in kaana lakum fathum minal laahi qaalooo alam nakum ma`akum wa in kaana lilkaafireena naseebun qaalooo alam nastah wiz `alaikum wa nammna`kum minal mu`mineen; fallaahu yahkumu bainakum Yawmal Qiyaamah; wa lai yaj`alal laahu lilkaafireena `alal mu`mineena sabeelaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Касоне, ки ҳамеша интизори шумо ҳастанд, пас агар аз ҷониби Худо пирӯзӣ насибашон шавад, мегӯянд: «Магар мо хамроҳи шумо набудем?» Ва агар пирӯзӣ насиби кофирон шавад, мегӯянд: «Оё чунин: набуд, ки бар шумо ғалаба ёфта будем ва мӯъминонро аз осеб расонидан ба шумо боздоштем?» Дар рӯзи қиёмат Худо миёни шумо ҳукм мекунад ва Ӯ ҳаргиз барои кофирон ба зиёни мусалмонон роҳе накушодааст.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

يَتَرَبَّصُونَ — интизор мешаванд, чашм ба роҳ нишастаанд.
فَتْحٌ — пирӯзӣ, зафар ва ғанимат.
نَصِيبٌ — баҳра, насиб, ҳисса.
نَسْتَحْوِذْ — тасаллут мекунем, иҳота менамоем, зери назорати худ мегирем.
سَبِيلًا — роҳ, восита, ҳуҷҷат ва баҳона.

Тафсири оят:

Ин оят дар бораи мунофиқон аст — онҳое, ки ҳамеша мунтазири он ҳастанд, ки бинанд ба шумо — эй мӯъминон — чӣ пеш меояд: хайр ё шар, пирӯзӣ ё шикаст. Онҳо дар ҳар ҳолат манфиати худро меҷӯянд ва ҳеҷ гоҳ дар ҷониби ҳақ сабот намекунанд.

Пас агар аз ҷониби Аллоҳ ба шумо пирӯзӣ ва ғанимат насиб шавад, онҳо меоянд ва мегӯянд: «Оё мо бо шумо набудем? Оё мо дар ин ҷанг шарик набудем?» — то ки аз ғанимат баҳра гиранд. Ва агар кофирон ба навъе бартарӣ ва баҳрае пайдо кунанд, онҳо ба кофирон мегӯянд: «Оё мо шуморо зери ҳимояи худ нагирифтем? Оё мо шуморо аз мӯъминон наҳуфтем ва сирри онҳоро ба шумо нарасондам? Оё мо мӯъминонро аз шумо бознадода, ба шумо кумак накардем?» — яъне онҳо ба ҳар ду тараф худро наздик нишон медиҳанд, то дар ҳар сурат манфиате ба даст оранд.

Аллоҳ дар рӯзи қиёмат миёни шумо — мӯъминон ва мунофиқон — ҳукм хоҳад кард ва ҳар касро мувофиқи амалаш ҷазо хоҳад дод: мӯъминонро бо биҳишт ва мунофиқонро бо ҷазои сахт. Ва Аллоҳ ҳаргиз барои кофирон бар мӯъминон роҳе — яъне ғалабаи ҳақиқӣ ва ҳуҷҷати шаръӣ — қарор нахоҳад дод. Оқибати некӯ ҳамеша барои парҳезгорон ва ростқавлон аст, то замоне ки ба шариати Аллоҳ амал кунанд ва дар имон содиқ бошанд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят мӯъминонро тасаллӣ медиҳад, ки ҳатто агар дар дунё баъзан кофирон бартарӣ пайдо кунанд, ин бартарӣ муваққатӣ аст ва оқибати ниҳоӣ барои мӯъминон аст.
Мунофиқонро шинохтан ва аз онҳо ҳушёр будан — вазифаи ҳар мӯъмин аст, зеро онҳо дар ҳар ҳолат манфиати худро меҷӯянд ва ба ҳеҷ тараф вафодор нестанд.
Аллоҳ дар рӯзи қиёмат ҳақро равшан мекунад ва ҳар кас ҷазои амали худро мебинад — ин боиси таскини дили мӯъминон ва ҳушдори мунофиқон аст.
Ваъдаи Аллоҳ, ки ҳаргиз ба кофирон бар мӯъминон роҳи ғалабаи ҳақиқӣ намедиҳад, боиси устувории қалбҳо ва умедворӣ ба раҳмати Ӯст.
Ин оят моро ба содиқ будан дар имон, якрангӣ дар рафтор ва дурӣ аз дуруӣ ва мунофиқӣ даъват мекунад — зеро Аллоҳ ниятҳоро медонад ва ҳеҷ чиз аз Ӯ пинҳон нест.

📜 Оят 139-143 — Сураи Ан-Ниса

139الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ ۚ أَيَبْتَغُونَ عِندَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا

касоне, ки ба ҷои мӯъминон кофиронро ба дӯстӣ мегиранд, оё иззату тавоноиро назди онон меҷӯянд, дар ҳоле, ки иззат ба тамомӣ аз они Худост?

140وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ آيَاتِ اللَّهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّىٰ يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ ۚ إِنَّكُمْ إِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ جَامِعُ الْمُنَافِقِينَ وَالْكَافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعًا

Ва аз ин пеш, дар ин китоб бар шумо нозил кардаем, ки чун шунидед, касоне оёти Худоро инкор мекунанд па онро ба масхара мегиранд, бо онҳо манишинед, то он гоҳ, ки ба сухане дигар пардозанд. Вагарна шумо низ ҳамонанди онҳо хоҳед буд. Ва Худо ҳамаи мунофиқону кофиронро дар ҷаҳаннам гирд меоварад.

141الَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِن كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِّنَ اللَّهِ قَالُوا أَلَمْ نَكُن مَّعَكُمْ وَإِن كَانَ لِلْكَافِرِينَ نَصِيبٌ قَالُوا أَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُم مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ ۚ فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ وَلَن يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا

142إِنَّ الْمُنَافِقِينَ يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْ وَإِذَا قَامُوا إِلَى الصَّلَاةِ قَامُوا كُسَالَىٰ يُرَاءُونَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا قَلِيلًا

Мунофикон Худоро фиреб медиҳанд ва ҳол он ки Худо онҳоро фиреб медиҳад. Ва чун ба намоз бархезанд, бо сустӣ бархезанд ва барои худнамоӣ намоз кунанд ва дар намоз, ҷуз андаке, Худоро ёд накунанд.

143مُّذَبْذَبِينَ بَيْنَ ذَٰلِكَ لَا إِلَىٰ هَٰؤُلَاءِ وَلَا إِلَىٰ هَٰؤُلَاءِ ۚ وَمَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَلَن تَجِدَ لَهُ سَبِيلًا

Саргаштагони миёни куфру имонанд: на бо инҳо ва на бо онҳо. Он кӣ Худо гумроҳаш кунад, ҳеҷ роҳе барои ӯ нахоҳӣ ёфт.

← Оят 140 📖 Ан-Ниса Оят 142 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

141Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 141

Сураи Ан-Ниса Оят 141 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Касоне, ки ҳамеша интизори шумо ҳастанд, пас агар аз ҷониби…

Сураи Оят 141/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 139–143. Ба Тоҷикӣ: Русский.