Сураи Ан-Ниса Оят 142 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Мунофикон Худоро фиреб медиҳанд ва ҳол он ки Худо онҳоро…

Ан-Ниса · 142/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

إِنَّ الْمُنَافِقِينَ يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْ وَإِذَا قَامُوا إِلَى الصَّلَاةِ قَامُوا كُسَالَىٰ يُرَاءُونَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا قَلِيلًا ۝١٤٢

🔤 Transliteration

Innal munaafiqeena yukhaadi`oonal laaha wa huwa khaadi`uhum wa izaa qaamooo ilas Salaati qaamoo kusaalaa yuraaa`oonan naasa wa laa yazkuroonal laaha illaa qaleelaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Мунофикон Худоро фиреб медиҳанд ва ҳол он ки Худо онҳоро фиреб медиҳад. Ва чун ба намоз бархезанд, бо сустӣ бархезанд ва барои худнамоӣ намоз кунанд ва дар намоз, ҷуз андаке, Худоро ёд накунанд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

Мунофиқон: касоне, ки дар зоҳир имон меоранд, вале дар ботин кофиранд.
Хиёнат/фиреб: нишон додани чизе ба хилофи он чи дар дил аст.
Кусолӣ: танбалӣ, вазнинӣ ва берангӣ дар иҷрои амал.
Риё: ибодатро барои дидани мардум анҷом додан, на барои Аллоҳ.
Зикри қалил: ёдоварии кам ва ночиз.

Тафсири оят:

Аллоҳи таъоло дар ин оят хабар медиҳад, ки мунофиқон бо рафтори худ гӯё мехоҳанд Аллоҳро фиреб диҳанд. Онҳо дар зоҳир имон ва исломро нишон медиҳанд, аммо дар дил куфр ва дурӯғро пинҳон мекунанд. Онҳо гумон мекунанд, ки ин фиреб бар Аллоҳ пӯшида мемонад, ҳол он ки Аллоҳ аз ҳамаи ниятҳои пинҳонии онҳо огоҳ аст. Пас дар ҳақиқат Аллоҳ онҳоро ба ҷазои амали худашон гирифтор мекунад ва фиреби онҳо ба худи онҳо бармегардад.

Сипас Аллоҳ сифатҳои дигари онҳоро баён мекунад: ҳангоме ки ба намоз меистанд, бо танбалӣ ва берангӣ меистанд, дилҳояшон ба намоз нест ва аз он норозиянд. Ҳадафи онҳо аз намоз риё ва худнамоист — мехоҳанд мардум онҳоро бибинанд ва биписанданд, на барои ризои Аллоҳ. Онҳо Аллоҳро танҳо ба миқдори хеле кам ёд мекунанд, яъне зикрашон ночиз ва беихлос аст. Ҳатто ҳамон зикри ками онҳо низ аз рӯи ихлос нест, балки барои нишон додан ба мардум аст.

Фавоиде, ки аз ин оят ба даст меояд:

Ин оят ба мо меомӯзад, ки ихлос дар ибодат асоси қабули амал аст. Намоз бояд танҳо барои Аллоҳ ва бо ҳузури дил анҷом дода шавад, на барои писанд ва таърифи мардум.
Риё ва худнамоӣ амали инсонро нест мекунад ва ӯро ба мунофиқон наздик месозад. Пас бояд аз ин хислатҳои бад эҳтиёт кард.
Аллоҳ аз ҳамаи ниятҳои пинҳонӣ огоҳ аст; ҳеҷ чиз аз Ӯ пӯшида намемонад. Ин боиси он мегардад, ки инсон ҳамеша бо худ ростқавл бошад ва амалҳояшро ислоҳ кунад.
Намоз бояд бо ишқ, фаъолият ва ҳузури қалб анҷом дода шавад, на бо танбалӣ ва берангӣ. Ин оят моро ба ҷиддият ва эҳтиром нисбат ба ибодат даъват мекунад.
Ёдоварии Аллоҳ бояд доимӣ ва аз дили пок бошад. Зикри каме, ки аз ихлос холӣ аст, ба инсон фоида намерасонад. Аммо агар ҳамон зикри кам бо ихлос ва барои ризои Аллоҳ бошад, Аллоҳ онро қабул мекунад ва баракат медиҳад.
Ин оят моро огоҳ мекунад, ки набояд бо амалҳои зоҳирӣ фиреб шавем; қимати инсон назди Аллоҳ ба сидқу ихлоси дили ӯст, на ба намоиши зоҳирӣ.

📜 Оят 140-144 — Сураи Ан-Ниса

140وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ آيَاتِ اللَّهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّىٰ يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ ۚ إِنَّكُمْ إِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ جَامِعُ الْمُنَافِقِينَ وَالْكَافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعًا

Ва аз ин пеш, дар ин китоб бар шумо нозил кардаем, ки чун шунидед, касоне оёти Худоро инкор мекунанд па онро ба масхара мегиранд, бо онҳо манишинед, то он гоҳ, ки ба сухане дигар пардозанд. Вагарна шумо низ ҳамонанди онҳо хоҳед буд. Ва Худо ҳамаи мунофиқону кофиронро дар ҷаҳаннам гирд меоварад.

141الَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِن كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِّنَ اللَّهِ قَالُوا أَلَمْ نَكُن مَّعَكُمْ وَإِن كَانَ لِلْكَافِرِينَ نَصِيبٌ قَالُوا أَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُم مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ ۚ فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ وَلَن يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا

Касоне, ки ҳамеша интизори шумо ҳастанд, пас агар аз ҷониби Худо пирӯзӣ насибашон шавад, мегӯянд: «Магар мо хамроҳи шумо набудем?» Ва агар пирӯзӣ насиби кофирон шавад, мегӯянд: «Оё чунин: набуд, ки бар шумо ғалаба ёфта будем ва мӯъминонро аз осеб расонидан ба шумо боздоштем?» Дар рӯзи қиёмат Худо миёни шумо ҳукм мекунад ва Ӯ ҳаргиз барои кофирон ба зиёни мусалмонон роҳе накушодааст.

142إِنَّ الْمُنَافِقِينَ يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْ وَإِذَا قَامُوا إِلَى الصَّلَاةِ قَامُوا كُسَالَىٰ يُرَاءُونَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا قَلِيلًا

143مُّذَبْذَبِينَ بَيْنَ ذَٰلِكَ لَا إِلَىٰ هَٰؤُلَاءِ وَلَا إِلَىٰ هَٰؤُلَاءِ ۚ وَمَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَلَن تَجِدَ لَهُ سَبِيلًا

Саргаштагони миёни куфру имонанд: на бо инҳо ва на бо онҳо. Он кӣ Худо гумроҳаш кунад, ҳеҷ роҳе барои ӯ нахоҳӣ ёфт.

144يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ ۚ أَتُرِيدُونَ أَن تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا مُّبِينًا

Эй касоне, ки имон овардаед, ба ҷои мӯъминон кофиронро ба дӯстӣ магиред. Оё коре мекунед, ки барои Худо ба зиёни худ хуҷҷате ошкор эчод кунед?

← Оят 141 📖 Ан-Ниса Оят 143 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

142Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 142

Сураи Ан-Ниса Оят 142 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Мунофикон Худоро фиреб медиҳанд ва ҳол он ки Худо онҳоро…

Сураи Оят 142/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 140–144. Ба Тоҷикӣ: Русский.