Surja En-Nisa — Ajet 142

Kuptimet e fjalëve:

• يُخَادِعُونَ اللَّهَ: Përpiqen ta mashtrojnë Allahun, duke shfaqur besimin e fshehur kufrin.
• وَهُوَ خَادِعُهُمْ: Ai do t’i shpërblejë ata për mashtrimin e tyre dhe do t’i poshtërojë.
• كُسَالَى: Të plogësht, pa dëshirë dhe me përtesë.
• يُرَاءُونَ النَّاسَ: Veprojnë për sy e faqe të njerëzve, jo për hir të Allahut.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon për gjendjen e hipokritëve, të cilët përpiqen ta mashtrojnë Allahun duke shfaqur besimin dhe duke fshehur mosbesimin, duke menduar se Allahu nuk e di të fshehtën e tyre. Por Allahu është Ai që i di të gjitha fshehtësitë dhe do t’i shpërblejë ata për mashtrimin e tyre, duke i lënë në humbje dhe duke u përgatitur dënimin më të ashpër në botën tjetër. Kur ata ngrihen për ta falur namazin, ngrihen me përtesë dhe pa dëshirë, sepse zemrat e tyre janë boshe nga besimi. Ata e falin namazin vetëm për t’u parë nga njerëzit, për të fituar lavdërime dhe për t’u dukur si besimtarë. Ata nuk e përmendin Allahun përveçse pak, dhe atë pak e bëjnë vetëm kur ndihen të vëzhguar nga të tjerët, jo me sinqeritet.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Mashtrimi ndaj Allahut është i pamundur, sepse Ai i di të gjitha fshehtësitë dhe çdo mashtrim do të kthehet kundër atij që e bën.
2. Namazi është një prej shenjave më të mëdha të besimit; kush e fal atë me përtesë dhe për sy e faqe, tregon dobësinë e besimit të tij.
3. Sinqeriteti në adhurim është thelbi i pranimit të veprave; vepra pa sinqeritet është e kotë dhe nuk ka vlerë tek Allahu.
4. Përmendja e Allahut, edhe nëse është e pakët, por me sinqeritet, është më e vlefshme se shumë përmendje pa zemër të pranishme.
5. Besimtari duhet ta shmangë hipokrizinë në të gjitha format e saj, duke e pastruar zemrën dhe duke i kushtuar çdo vepër vetëm Allahut.