Surah An-Nisa — Talata 145

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Ad-Dark al-Asfal – ang pinakamababang bahagi, ang pinakamalalim na antas ng Impiyerno.
• Naseer – isang tagapagtanggol o tagapagligtas na makapag-aalis sa kanila sa kaparusahan.

Paliwanag ng Talata:

Katotohanan, ang mga mapagpaimbabaw (munafiqun) – yaong mga nagpapakita ng pananampalataya sa harap ng mga Muslim ngunit nagkukubli ng kawalang-paniniwala sa kanilang mga puso – ay ilalagay sa pinakamababang kalaliman ng Impiyerno sa Araw ng Paghuhukom. Ito ang pinakamasakit at pinakamatinding antas ng kaparusahan, sapagkat ang kanilang kasamaan ay higit na matindi kaysa sa mga lantad na hindi naniniwala; sila ay nanlinlang sa Diyos at sa mga mananampalataya, at ang kanilang pag-uugali ay puno ng pag-aalinlangan at pagkukunwari. At hindi ka makakatagpo para sa kanila, O Propeta, ng sinumang tagapagtanggol o tagapagligtas na makapag-aalis sa kanila mula sa kakila-kilabot na kapalarang ito, ni isang tagapamagitan na makapagliligtas sa kanila mula sa apoy, sapagkat ang kanilang gantimpala ay nararapat at hindi maaaring baguhin.

Mga Aral at Bunga:

1. Ang pagkukunwari sa relihiyon ay isa sa mga pinakamapanganib na katangian na sumisira sa gawain ng isang tao at naghahatid sa kanya sa pinakamababang antas ng Impiyerno – kaya dapat nating linisin ang ating mga puso mula sa anumang anyo ng pagkukunwari at maging tapat sa Diyos sa lahat ng ating mga salita at gawa.
2. Ang talatang ito ay nagpapakita ng katarungan ng Diyos; sapagkat ang mga mapagpaimbabaw ay nagdulot ng higit na pinsala sa pamayanang Islamiko kaysa sa mga lantad na kaaway, kaya ang kanilang kaparusahan ay katumbas ng kanilang kasamaan.
3. Ang pagkakaroon ng taos-pusong pananampalataya at pagiging matatag dito ay isang malaking biyaya mula sa Diyos; kaya dapat tayong magpasalamat sa Kanya at hilingin na panatagin Niya tayo sa tuwid na landas hanggang sa kamatayan.
4. Ang babalang ito ay nagtutulak sa atin na suriin ang ating mga sarili at ituwid ang anumang pagkukulang sa ating pananampalataya, upang tayo ay mapabilang sa mga tapat na mananampalataya na nangangako sa kanila ng mga Hardin ng Kaligayahan, hindi sa mga mapagpaimbabaw na nangangako sa kanila ng pinakamababang kalaliman ng Apoy.