نساء سۈرىسى — ئايەت 146

1) ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• تَابُوا: تەۋبە قىلدىلار، يەنى گۇناھلىرىدىن ۋاز كېچىپ، ئاللاھقا قايتتىلار.
• أَصْلَحُوا: ئىسلاھ قىلدىلار، يەنى بۇزغان ئىشلىرىنى تۈزەتتىلار، ئىچكى ۋە تاشقى ھالەتلىرىنى ياخشىلىدىلار.
• اعْتَصَمُوا بِاللَّهِ: ئاللاھقا سىڭىندىلار، ئاللاھنى ئۆزلىرىگە مادار قىلىپ، ئۇنىڭغا تاياندىلار.
• أَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ: دىنلىرىنى ئاللاھ ئۈچۈن خالىس قىلدىلار، يەنى ئىبادەتلىرىنى رىيادىن خالىي ھالدا پەقەت ئاللاھ ئۈچۈن قىلدىلار.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت مۇناپىقلار توغرىسىدىكى ئايەتلەرنىڭ داۋامى بولۇپ، ئۇلارنىڭ ئارىسىدىن تەۋبە قىلغانلارنىڭ ھالىنى بايان قىلىدۇ. ئاللاھ تەئالا مۇنداق دەيدۇ: مۇناپىقلىقتىن تەۋبە قىلىپ، ئاللاھقا قايتقان، ئىچكى ۋە تاشقى جەھەتتىن بۇزغان ئىشلىرىنى تۈزەتكەن، ئاللاھقا سىڭىنىپ ئۇنىڭغا تايانغان، دىنىنى ۋە ئەمەلىنى پەقەت ئاللاھ ئۈچۈن خالىس قىلغان كىشىلەر مۇستەسنا. ئۇلار مۇناپىقلارنىڭ سېپىدىن چىقىپ، مۇئمىنلەرنىڭ سېپىغا قوشۇلىدۇ. بۇنداق كىشىلەر دۇنيا ۋە ئاخىرەتتە مۇئمىنلەر بىلەن بىللە بولىدۇ. ئاللاھ تەئالا مۇئمىنلەرگە ئاخىرەتتە ئۇلۇغ مۇكاپات — جەننەتنى ئاتا قىلىدۇ. بۇ ئايەت شۇنى كۆرسىتىدۇكى، مۇناپىقلىق قانچىلىك ئېغىر گۇناھ بولسىمۇ، ئەگەر كىشى سەمىمىي تەۋبە قىلىپ، ئەمەلىنى تۈزەپ، ئاللاھقا يۆلەنسە ۋە ئىخلاس بىلەن ئىبادەت قىلسا، ئاللاھ ئۇنىڭ تەۋبىسىنى قوبۇل قىلىدۇ ۋە ئۇنى مۇئمىنلەر قاتارىغا قوشىدۇ.

3) بۇ ئايەتتىن ئېلىنىدىغان پايدىلار ۋە ئىبرەتلەر:

• ئاللاھ تەئالا تەۋبە قىلغان بەندىلىرىنىڭ تەۋبىسىنى قوبۇل قىلىدۇ، ھەتتا مۇناپىقلىق دېگەن ئەڭ ئېغىر گۇناھتىن تەۋبە قىلغانلارنىمۇ كەچۈرىدۇ. بۇ ئاللاھنىڭ رەھمىتىنىڭ كەڭلىكىنى كۆرسىتىدۇ.
• ئىسلام دىنى پەقەت گۇناھتىن ۋاز كېچىشنىلا تەلەپ قىلماستىن، بەلكى ئەمەلىي ئىسلاھاتنى — يەنى بۇزغان ئىشلارنى تۈزەشنى ۋە ياخشى ئەمەللەر قىلىشنىمۇ تەلەپ قىلىدۇ.
• ئاللاھقا سىڭىنىش ۋە ئىخلاس بىلەن ئىبادەت قىلىش مۇئمىننىڭ ھاياتىدىكى ئەڭ مۇھىم ئاساسدۇر. كىمكى ئاللاھقا تايىنىپ، ئەمەلىنى خالىس قىلسا، ئۇ ھەقىقىي مۇئمىنلەر قاتارىغا كىرىدۇ.
• تەۋبە قىلغان كىشى جەمئىيەتتىن ئايرىلمايدۇ، بەلكى مۇئمىنلەر بىلەن بىللە بولىدۇ. بۇ ئىسلامنىڭ ئىجتىمائىي ئىناقلىق ۋە قېرىنداشلىققا ئەھمىيەت بېرىدىغانلىقىنى كۆرسىتىدۇ.
• ئاللاھ مۇئمىنلەرگە ئاخىرەتتە ئۇلۇغ مۇكاپات ۋەدە قىلغان. بۇ مۇكاپات جەننەت بولۇپ، ئۇ مۇئمىنلەرنىڭ ئاللاھقا بولغان ئىمانى ۋە ئىخلاسىنىڭ مۇكاپاتىدۇر. بۇ ئايەت ھەر بىر مۇسۇلماننى ئىخلاس بىلەن ئەمەل قىلىشقا ۋە ئاللاھنىڭ رەھمىتىدىن ئۈمىدۋار بولۇشقا تەرغىب قىلىدۇ.