Σούρα Αν-Νισά — Στίχος 155

Σου ζητάει ο λαός του Βιβλίου (οι Εβραίοι) να κατεβάσεις επάνω τους (ως θαύμα) ένα Βιβλίο από τον ουρανό (γραμμένο, όπως έφερε ο Μωυσής τις πέτρινες πλάκες από τον Αλλάχ). (Μην εκπλήσσεσαι, ω, Προφήτη, αφού οι πρόγονοί τους) είχαν ζητήσει από τον Μωυσή κάτι μεγαλύτερο απ' αυτό, όταν είπαν: «Δείξε μας τον Αλλάχ φανερά!» Έτσι, τους χτύπησε η φωτιά (από τον ουρανό) λόγω της αδικίας τους. Έπειτα (τους ανέστησε ο Αλλάχ από το έλεος και τη γενναιοδωρία Του, αλλά εκείνοι αντί να είναι ευγνώμονες) πήραν το μοσχάρι για λατρεία παρόλο που είχαν λάβει ξεκάθαρα σημάδια (που τους διέταζαν να λατρεύουν μόνο τον Αλλάχ). Αλλά συγχωρήσαμε αυτό (μετά από τη μεταμέλειά τους) και δώσαμε στον Μωυσή μια μεγάλη απόδειξη (που επιβεβαιώνει την αποστολή του, και ένα επιχείρημα ενάντια του λαού του).

Kαι υψώσαμε από πάνω τους το όρος (ως προειδοποίηση) λόγω της δέσμευσής τους (που έλαβαν από τον Αλλάχ για να την τηρούν). Και τους είπαμε: «Περάστε την πύλη (της πόλης της Ιερουσαλήμ) υποκλινόμενοι (δηλ. με ταπεινότητα προς τον Αλλάχ, αλλά δεν το έκαναν).» Και τους είπαμε (επίσης): «Μην παραβιάσετε το Σάββατο (ψαρεύοντας σ' αυτή την ημέρα, αλλά το παραβίασαν).» Και πήραμε απ' αυτούς μία δυνατή δέσμευση (αλλά την αθέτησαν).

Και (τους Καταραστήκαμε) για την απιστία τους και λόγω ότι είπαν εναντίον της Μαρίας μια τεράστια συκοφαντία (ότι διέπραξε παράνομη συνουσία).

Και (τους Καταραστήκαμε) επειδή είπαν (καυχούμενοι): «Σκοτώσαμε τον Ιησού Χριστό, τον υιό της Μαρίας, τον Αγγελιαφόρο του Αλλάχ.», μα δεν τον σκότωσαν, ούτε τον σταύρωσαν. Αλλά έτσι φάνηκε σ' αυτούς [δηλ. η ομοιότητα του προσώπου του Ιησού, τοποθετήθηκε σ' άλλον άνδρα και έτσι τον σκότωσαν νομίζοντας ότι ήταν ο Ιησούς]. Και στ’ αλήθεια, αυτοί (Εβραίοι και Χριστιανοί) που διέφεραν σ’ αυτό, αμφιβάλλουν γι’ αυτό (το θέμα). Δεν έχουν γνώση γι’ αυτό, παρά μόνο εικασίες ακολουθούν. Και στ’ αλήθεια δεν τον σκότωσαν.