Сураи Ан-Ниса Оят 155 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Пас ба сабаби паймон шикастанашон ва кофир шуданашон ба оёти…

Ан-Ниса · 155/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

فَبِمَا نَقْضِهِم مِّيثَاقَهُمْ وَكُفْرِهِم بِآيَاتِ اللَّهِ وَقَتْلِهِمُ الْأَنبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَقَوْلِهِمْ قُلُوبُنَا غُلْفٌ ۚ بَلْ طَبَعَ اللَّهُ عَلَيْهَا بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِيلًا ۝١٥٥

🔤 Transliteration

Fabimaa naqdihim meesaaqahum wa kufrihim bi Aayaatil laahi wa qatlihimul Ambiyaaa`a bighairi haqqinw wa qawlihim quloobunna ghulf; bal taba`al laahu `alaihaa bikufrihim falaa yu`minoona illaa qaleelaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Пас ба сабаби паймон шикастанашон ва кофир шуданашон ба оёти Худо ва ба ноҳақ куштани паёмбарон ва ин, ки гуфтанд: «Дилҳои мо бастааст». Худо бар дилҳояшон мӯҳр ниҳодааст ва ғайри андаке имон намеоваранд

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

نَقْضِهِم مِّيثَاقَهُمْ: шикастани паймони қатъии худро.
كُفْرِهِم بِآيَاتِ اللَّهِ: инкори оятҳои равшани Худо.
قُلُوبُنَا غُلْفٌ: дилҳои мо дар парда аст, яъне суханони туро намефаҳманд.
طَبَعَ اللَّهُ عَلَيْهَا: Худо бар дилҳояшон мӯҳр задааст.
إِلَّا قَلِيلًا: магар шумораи каме.

Тафсири оят:

Худованд дар ин оят сабабҳои дур шудани яҳудиёнро аз раҳмати Хеш баён мекунад. Онҳо паймоне, ки бо Худо баста буданд, шикастанд, ба оятҳои равшани Худо куфр оварданд ва паёмбаронро ба ноҳақ ба шаходат расониданд. Ҳамчунин гуфтанд, ки дилҳои мо дар парда аст ва суханони туро намефаҳманд. Аммо ин сухани онҳо рост набуд; балки Худо бар дилҳои онҳо ба сабаби куфрашон мӯҳр задааст, бинобар ин онҳо ба ҳақиқат роҳ намеёбанд ва имон намеоранд, магар шумораи каме аз онҳо, ки ба роҳи рост ҳидоят меёбанд.

Фоидаҳои оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки шикастани паймон ва куфр ба оятҳои Худо боиси маҳрум шудан аз раҳмати Худованд мегардад.
Худованд одил аст ва ҳар касро тибқи амалаш ҷазо медиҳад.
Дилҳое, ки ба куфр олуда шаванд, аз фаҳмидани ҳақиқат маҳрум мешаванд.
Дар ҳар замон ва ҳар ҷо, шумораи каме аз одамон ба роҳи ҳақ ҳидоят меёбанд, пас бояд ҳамеша дар талаби ҳақиқат ва имон бошем.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки паймонҳои худро бо Худо ва бо одамон вафо кунем ва аз куфру инкор дурӣ ҷӯем, то аз раҳмати Худованд баҳраманд гардем.

📜 Оят 153-157 — Сураи Ан-Ниса

153يَسْأَلُكَ أَهْلُ الْكِتَابِ أَن تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتَابًا مِّنَ السَّمَاءِ ۚ فَقَدْ سَأَلُوا مُوسَىٰ أَكْبَرَ مِن ذَٰلِكَ فَقَالُوا أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ ۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ فَعَفَوْنَا عَن ذَٰلِكَ ۚ وَآتَيْنَا مُوسَىٰ سُلْطَانًا مُّبِينًا

Аҳли китоб аз ту мехоҳанд, ки барояшон китобе аз осмон нозил кунӣ. Инҳо бузургтар аз инро аз Мӯсо талаб карданд ва гуфтанд: «Худоро ба ошкор ба мо нишон деҳ». Ба сабаби ин сухани куфромезашон оташак онҳоро фурӯ гирифт. Ба пас аз он ки мӯъҷизаҳое барояшоя омада буд, гӯсолаеро ба худоӣ гирифтанд ва Мо ононро бахшидем ва Мӯсоро мӯъҷизае ошкор додем.

154وَرَفَعْنَا فَوْقَهُمُ الطُّورَ بِمِيثَاقِهِمْ وَقُلْنَا لَهُمُ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَقُلْنَا لَهُمْ لَا تَعْدُوا فِي السَّبْتِ وَأَخَذْنَا مِنْهُم مِّيثَاقًا غَلِيظًا

Ва ба хотири паймоне, ки бо онҳо баста будем, кӯҳи Турро бар болои сарашон бидоштем ва гуфтем: «Саҷдакунон аз он дар дохил шавед ва дар рӯзи шанбе аз ҳад нагузаред». Ва аз онҳо паймоне сахт гирифтем.

155فَبِمَا نَقْضِهِم مِّيثَاقَهُمْ وَكُفْرِهِم بِآيَاتِ اللَّهِ وَقَتْلِهِمُ الْأَنبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَقَوْلِهِمْ قُلُوبُنَا غُلْفٌ ۚ بَلْ طَبَعَ اللَّهُ عَلَيْهَا بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِيلًا

156وَبِكُفْرِهِمْ وَقَوْلِهِمْ عَلَىٰ مَرْيَمَ بُهْتَانًا عَظِيمًا

ва низ ба сабаби куфрашон ва он тӯҳмати бузург, ки ба Марям заданд

157وَقَوْلِهِمْ إِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيحَ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُولَ اللَّهِ وَمَا قَتَلُوهُ وَمَا صَلَبُوهُ وَلَٰكِن شُبِّهَ لَهُمْ ۚ وَإِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِيهِ لَفِي شَكٍّ مِّنْهُ ۚ مَا لَهُم بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ ۚ وَمَا قَتَلُوهُ يَقِينًا

ва низ ба он сабаб, ки гуфтанд; Мо Масеҳ — писари Марям -- паёмбари Худоро куштем». Ва ҳол он, ки онон Масеҳро накуштанд ва бар дор накарданд, балки кор барояшон монанд шуд. Албатта онҳо, ки дар бораи ӯ ихтилоф мекарданд, худ дар шакку шубҳа буданд ва ба он яқин надоштанд. Танҳо пайрави гумони худ буданд ва Исоро ба яқин накушта буданд,

← Оят 154 📖 Ан-Ниса Оят 156 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

155Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 155

Сураи Ан-Ниса Оят 155 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Пас ба сабаби паймон шикастанашон ва кофир шуданашон ба оёти…

Сураи Оят 155/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 153–157. Ба Тоҷикӣ: Русский.