Сураи Ан-Ниса Оят 2 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Моли ятимонро ба ятимон диҳед ва ҳаромро бо ҳалол иваз…

Ан-Ниса · 2/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

وَآتُوا الْيَتَامَىٰ أَمْوَالَهُمْ ۖ وَلَا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيثَ بِالطَّيِّبِ ۖ وَلَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَهُمْ إِلَىٰ أَمْوَالِكُمْ ۚ إِنَّهُ كَانَ حُوبًا كَبِيرًا ۝٢

🔤 Transliteration

Wa aatul yataamaaa amwaalahum wa laa tatabad dalul khabeesa bittaiyibi wa laa taakulooo amwaalahum ilaaa amwaalikum; innahoo kaana hooban kabeeraa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Моли ятимонро ба ятимон диҳед ва ҳаромро бо ҳалол иваз накунед. Ва молҳои онҳоро ҳамроҳ бо молҳои хеш махӯред, ки ин гуноҳе бузург аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

الْيَتَامَىٰ: ятимон — кӯдаконе ки падарашон вафот кардааст ва ҳанӯз ба синни балоғат нарасидаанд.
تَتَبَدَّلُوا: иваз кунед, табдил диҳед.
الْخَبِيثَ: нопок, ҳаром — дар ин ҷо мурод моли ятим аст, ки барои шумо ҳаром аст.
الطَّيِّبِ: пок, ҳалол — дар ин ҷо мурод моли худи шумост, ки барои шумо ҳалол аст.
حُوبًا: гуноҳи бузург, хатои сангин.

Тафсири оят:

Худованд ба касоне ки сарпарасти ятимон ҳастанд, фармон медиҳад, ки молҳои ятимонро ба онҳо баргардонанд, вақте ки ба синни балоғат мерасанд ва қобилияти нигоҳдории молро пайдо мекунанд. Ин амр барои он аст, ки ҳаққи ятимон поймол нашавад ва молҳои онҳо дар дасти дигарон боқӣ намонад.

Сипас Худованд аз ду амали ношоиста манъ мекунад: якум, ки касе моли нопок ва ҳаромро бо моли пок ва ҳалол иваз накунад — яъне аз моли ятим чизҳои хуб ва арзишмандро гирифта, ба ҷои он чизҳои бад ва беарзиши моли худро нагузорад. Ин амал дар ҳаққи ӯ ҳаром аст ва дар ҳаққи ятим ҳақпоймолкунӣ мебошад. Дуюм, ки моли ятимонро ба моли худ ҳамроҳ накунад ва онро бо роҳҳои гуногун ба тамаъи худ нахӯрад. Зеро ин кор гуноҳи бузург ва сангин дар назди Худованд аст.

Дар ривоят омадааст, ки ин оят дар бораи марде аз қабилаи Ғатафон нозил шуд, ки моли бисёре аз бародарзодаи ятими худро нигоҳ медошт. Вақте он ятим ба синни балоғат расид ва моли худро талаб кард, амакаш аз додани он худдорӣ намуд. Пас аз нозил шудани ин оят, амак моли ятимро ба ӯ баргардонд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки Ислом ба ҳуқуқи ятимон ва заифон таваҷҷуҳи хоса дорад ва онҳоро аз таҷовузи дигарон муҳофизат мекунад.
Моли ятим амонат аст ва хоинон дар амонат дар назди Худованд ҷазои сахт мебинанд.
Ислом ҳалолу ҳаромро равшан ҷудо мекунад ва мусулмонро аз омехта кардани моли ҳаром бо моли ҳалол бозмедорад.
Ин оят ҳассосияти адолатро дар муомила бо заифон нишон медиҳад ва моро ба роҳи ростӣ ва покӣ ҳидоят мекунад.
Ҳар касе ки ҳаққи ятимро риоя кунад, дар назди Худованд аҷри бузург дорад ва ин аз сифатҳои некӯи мӯъминон аст.

📜 Оят 1-4 — Сураи Ан-Ниса

1يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسَاءَلُونَ بِهِ وَالْأَرْحَامَ ۚ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيبًا

Эй мардум, битарсед аз Парвардигоратон, он, ки шуморо аз як тан биёфарид ва аз он як тан ҳамсари ӯро ва аз он ду мардону занони бисёр падид овард. Ва битарсед аз он Худое, ки бо савганд ба номи Ӯ аз якдигар чизе мехоҳед ва зинҳор аз хешовандон мабуред. Албатта Худо назораткукандаи шумост!

2وَآتُوا الْيَتَامَىٰ أَمْوَالَهُمْ ۖ وَلَا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيثَ بِالطَّيِّبِ ۖ وَلَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَهُمْ إِلَىٰ أَمْوَالِكُمْ ۚ إِنَّهُ كَانَ حُوبًا كَبِيرًا

3وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَىٰ فَانكِحُوا مَا طَابَ لَكُم مِّنَ النِّسَاءِ مَثْنَىٰ وَثُلَاثَ وَرُبَاعَ ۖ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تَعْدِلُوا فَوَاحِدَةً أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ ۚ ذَٰلِكَ أَدْنَىٰ أَلَّا تَعُولُوا

Агар шуморо бими он аст, ки дар кори ятимон адолат накунед, аз занон ҳар чӣ шуморо писанд афтад, ду-ду ва се-се ва чаҳор-чаҳор ба никоҳ, дароваред. Ва агар бими он доред, ки ба адолат рафтор накунед, танҳо як зан бигиред ё ҳар чӣ молики он шавед. Ин роҳе беҳтар аст то ки зулму ситам накунед.

4وَآتُوا النِّسَاءَ صَدُقَاتِهِنَّ نِحْلَةً ۚ فَإِن طِبْنَ لَكُمْ عَن شَيْءٍ مِّنْهُ نَفْسًا فَكُلُوهُ هَنِيئًا مَّرِيئًا

Маҳри занонро ба тиби (майли) хотир ба онҳо бидиҳед. Ва агар баъзе аз онро ба ризоят ба шумо бахшиданд, бигиред, ки ҳалолу покизаатон хоҳад буд.

← Оят 1 📖 Ан-Ниса Оят 3 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

2Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 2

Сураи Ан-Ниса Оят 2 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Моли ятимонро ба ятимон диҳед ва ҳаромро бо ҳалол иваз…

Сураи Оят 2/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 1–4. Ба Тоҷикӣ: Русский.