Surah An-Nisa — Talata 49

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• يُزَكُّونَ أَنفُسَهُم – Ang pagpupuri sa kanilang mga sarili at pag-aangkin na sila ay malinis sa mga kasalanan at pagkukulang.
• فَتِيلًا – Ang manipis na hibla na nasa gitnang biyak ng buto ng datiles (punong palmera).

Interpretasyon ng Talata:

Hindi mo ba nalalaman, O Propeta, ang kalagayan ng mga taong nagpupuri sa kanilang mga sarili at nag-aangkin ng kadalisayan para sa kanilang mga gawa, na sinasabi nilang sila ay malinis sa anumang kasamaan? Ang pagpupuring ito ay hindi nararapat sa kanila, sapagkat ang pagpapatunay ng kadalisayan ay tanging sa Allah lamang. Siya lamang ang naglilinis at nagpupuri sa sinumang Kanyang nais mula sa Kanyang mga alipin, sapagkat Siya ang lubos na nakaaalam sa mga lihim ng mga puso at sa tunay na kalagayan ng mga gawa. At sila ay hindi kailanman mawawalan ng anuman mula sa gantimpala ng kanilang mabubuting gawa, kahit pa ito ay kasinlaki ng manipis na hibla na nasa biyak ng buto ng datiles. Kaya't ang pag-aangkin ng kadalisayan ng sarili ay walang halaga sa harap ng Allah; ang tunay na sukatan ay ang Kanyang kaalaman at Kanyang katarungan.

Mga Aral at Bunga:

1. Ang pagpupuri sa sarili at pag-aangkin ng kadalisayan ay hindi nararapat sa isang Muslim; sa halip, ang pagpapakumbaba at pagkilala sa pagkukulang ay mas mainam.
2. Ang tunay na kadalisayan ay nagmumula lamang sa Allah, at hindi ito nakakamit sa pamamagitan ng pagyayabang o pagpapanggap.
3. Ang katarungan ng Allah ay ganap; hindi Niya binabawasan ang gantimpala ng sinuman, kahit pa ito ay kasinlaki ng pinakamaliit na bagay.
4. Ang aral na ito ay nagtuturo sa atin na maging tapat sa ating mga gawa at huwag maghangad ng papuri mula sa mga tao, kundi ang kasiyahan ng Allah lamang.
5. Ang pag-asa sa awa at katarungan ng Allah ay nagbibigay sa atin ng kapanatagan, sapagkat alam nating hindi tayo mapapabayaan sa anumang kabutihang ating ginawa.