Sura An-Nisa — Werset 51

Znaczenie słów:

• الْجِبْتِ (al-dżibt) – wszystko, co jest czczone poza Allahem, a także fałszywe bóstwa, bożki, wróżbici i szatani.
• الطَّاغُوتِ (at-taghut) – wszelkie fałszywe autorytety i moce, które prowadzą ludzi do oddawania czci innym niż Allah, oraz ci, którzy uzurpują sobie prawo do stanowienia prawa sprzecznego z prawem Allaha.
• أَهْدَى (ahda) – bardziej prawi, bardziej właściwi, bliżsi prawdy.
• سَبِيلًا (sabilan) – drogą, ścieżką, religią.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Allah zwraca się do Swojego Proroka ﷺ słowami: „Czyż nie widziałeś i nie zdumiałeś się nad postępowaniem tych, którym dana została część Księgi?” – chodzi tu o żydów, którzy otrzymali wiedzę z Tory, a mimo to odrzucili prawdę i popadli w błąd. Zamiast wierzyć w Allaha i Jego posłańców, oni uwierzyli w fałszywe bóstwa i wszelkie przejawy bałwochwalstwa – zarówno w bożki, jak i w szatańskie moce, które odciągają ludzi od prostej ścieżki.

Co więcej, ci ludzie – kierując się interesami i chęcią zyskania przychylności pogan – mówili do bałwochwalców z Kurajszytów: „Ci, którzy nie wierzą w Allaha i Jego Posłańca, są bardziej prawi i bliżsi prawdy niż ci, którzy uwierzyli w Allaha i Jego Posłańca”. W ten sposób jawnie zaprzeczali prawdzie, którą znali z własnych ksiąg, i sprzyjali wrogom islamu, gardząc wyznawcami jedynego Boga.

Korzyści płynące z tej wersety:

1. Ostrzeżenie przed sprzymierzaniem się z wrogami religii – werset ukazuje, jak niebezpieczne jest przedkładanie interesów doczesnych nad prawdę objawioną przez Allaha. Człowiek, który zna prawdę, a mimo to wspiera fałsz, popełnia wielki grzech.
2. Wierność zasadom islamu – muzułmanin powinien zawsze trzymać się swojej religii i nie ulegać naciskom ani pochlebstwom tych, którzy próbują go odwieść od prawdy. Nawet jeśli cały świat mówi inaczej, droga wierzących jest najprostsza i najwłaściwsza.
3. Niebezpieczeństwo wiedzy bez czynu – posiadanie wiedzy religijnej nie wystarczy, jeśli serce nie jest z nią zgodne. Ci, którzy otrzymali Księgę, a mimo to wybrali fałsz, stali się przykładem dla wszystkich, którzy wiedzą, a jednak postępują wbrew tej wiedzy.
4. Prawdziwa wartość wiary – wiara w Allaha i Jego Posłańca jest najcenniejszym skarbem, którego nie można zamienić na żadne doczesne korzyści ani układy polityczne. Muzułmanin powinien być dumny ze swojej religii i nie wstydzić się jej wobec nikogo.
5. Uczciwość w świadectwie – werset uczy, że nie wolno świadczyć fałszywie ani wychwalać niewiernych kosztem wierzących, nawet jeśli miałoby to przynieść doraźne korzyści. Prawda zawsze pozostaje prawdą, a kłamstwo – kłamstwem.