Sura An-Nisa — Werset 50

Słowa wymagające wyjaśnienia:

• يَفْتَرُونَ – zmyślają, wymyślają kłamstwa, przypisują Bogu to, czego On nie powiedział.
• إِثْمًا مُّبِينًا – grzech jawny, oczywisty, którego nie można ukryć ani usprawiedliwić.

Interpretacja wersetu:

Zwróć uwagę, o Proroku, z podziwem i zdumieniem na postępowanie tych ludzi, którzy przypisują Bogu kłamstwa – oczyszczają samych siebie z grzechów i twierdzą, że są prowadzeni właściwą drogą, podczas gdy w rzeczywistości zmieniają Jego Księgę i Jego prawa. Bóg jest ponad tym, co Mu przypisują, i daleki od wszelkich niedoskonałości. To zmyślanie kłamstw na temat Boga jest wystarczającym, jawnym grzechem, który ukazuje ich zgubę i zepsucie ich przekonań. Nie potrzebują oni żadnego innego dowodu na swoją niegodziwość – samo to kłamstwo jest świadectwem ich błędu i przewinienia.

Korzyści płynące z wersetu:

• Werset ten uczy nas, jak wielkim grzechem jest przypisywanie Bogu rzeczy nieprawdziwych – czy to w sprawach wiary, prawa, czy też oczyszczania samego siebie z win. Islam wzywa do prawdomówności i uczciwości wobec Boga i ludzi.
• Prawdziwy muzułmanin powinien wystrzegać się fałszywego świadectwa i zmyślania, zwłaszcza w sprawach religii, ponieważ jest to grzech jawny, który nie pozostaje ukryty.
• Werset ten ukazuje, że islam dba o czystość wiary i czystość języka, i że Bóg jest doskonały w swoich atrybutach – daleki od wszelkich braków, które przypisują Mu nieświadomi lub kłamcy.
• Zachęca nas do pokory i nieprzypisywania sobie zasług, których nie mamy, oraz do pozostawienia oceny naszych uczynków Bogu, który zna prawdę o wszystkim.