Alam tara ilal lazeena qeela lahum kuffooo aidiyakum wa aqeemus Salaata w aaatuz Zakaata falammaa kutiba `alaihimul qitaalu izaa fareequm minhum yakhshawnnan naasa kakhashyatil laahi aw ashadda khashyah; wa qaaloo Rabbanaa lima katabta `alainal qitaala law laaa akhkhartanaa ilaaa ajalin qareeb; qul mataa`ud dunyaa qaleelunw wal Aakhiratu khairul limanit taqaa wa laa tuzlamoona fateelaa
📖 Terjemah (Ing Basa Jawa)
📖 Ing Basa Jawa
Apa sira ora andeleng marang para kang padha didhawuhi: Lèrèna tangan-tanganmu lan anju- menengna salat sarta ambayara zakat; nanging samangsa perang ditetepaké wajib ingatasé dhèwèké, lah ing kono, ana sing sapantha wedi marang manusa kaya kuduné wediné maring Allah, utawa malah kapara banget ing wedi, tuwin padha munjuk: Pangéran kawula, punapaa déné Tuwan anetepaken wajib perang tumrap dhateng kawula? Punapaa kawula boten Tuwan sumenèkaken sakedhap malih? Calathua: Kabungahan ing donya iku sapélé, sarta akhirat iku luwih becik tumrapé wong kang bekti, lan sira ora pisan-pisan bakal kataman ing panggawé dudu
🌐 Additional reference in Bahasa Indonesia
🌐 Bahasa Indonesia
Tidakkah kamu perhatikan orang-orang yang dikatakan kepada mereka: "Tahanlah tanganmu (dari berperang), dirikanlah sembahyang dan tunaikanlah zakat!" Setelah diwajibkan kepada mereka berperang, tiba-tiba sebahagian dari mereka (golongan munafik) takut kepada manusia (musuh), seperti takutnya kepada Allah, bahkan lebih sangat dari itu takutnya. Mereka berkata: "Ya Tuhan kami, mengapa Engkau wajibkan berperang kepada kami? Mengapa tidak Engkau tangguhkan (kewajiban berperang) kepada kami sampai kepada beberapa waktu lagi?" Katakanlah: "Kesenangan di dunia ini hanya sebentar dan akhirat itu lebih baik untuk orang-orang yang bertakwa, dan kamu tidak akan dianiaya sedikitpun.
1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:
كُفُّوا أَيْدِيَكُمْ : "Sira padha ngalangi tanganmu" — tegesé aja padha perang.
كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ : "Kawajibake perang marang wong-wong mau."
يَخْشَوْنَ النَّاسَ : "Padha wedi marang manungsa."
فَتِيلًا : "Sawijining benang cilik kang ana ing bolonganing woh kurma" — tegesé barang kang paling cilik lan ora ana ajiné.
2) Katrangané ayat:
Apa sira ora weruh, dhuh Nabi, marang kahanané wong-wong kang sadurungé diwènèhi dhawuh: "Padha ngalangi tanganmu saka perang, lan padha nindakake shalat sarta mbayar zakat." Nalika iku perang durung diwajibake marang wong-wong mau. Bareng wis padha pindhah menyang Madinah lan Islam wis saya kuwat, banjur diwajibake perang. Ing wektu iku, sawenehing wong saka golongan mau banjur padha wedi banget marang manungsa — yaiku wong-wong musyrik Mekah — kaya wedine marang Allah, malah luwih banget. Padha ngucap: "Dhuh Pangeran kawula, punapa dene Paduka wajibaken perang dhateng kawula? Menapa boten Paduka tunda kemawon dhateng wekdal ingkang caket?" Padha kepéngin isih bisa ngrasakake kesenenganing donya. Dhuh Nabi, wangsulana marang wong-wong mau: "Kesenenganing donya iku sethithik lan enggal sirna, dene akhirat iku luwih becik lan langgeng kanggo wong kang padha taqwa marang Allah." Allah ora bakal ngurangi pahala amal becikmu sanajan mung sethithik, ora luwih cilik tinimbang benang ing bolongané woh kurma.
3) Piwulang kang bisa dijupuk:
Donya iki mung sementara lan kesenengané sethithik. Sing langgeng lan luwih becik yaiku akhirat, mula aja padha wedi kelangan donya amarga nglakoni dhawuhing Allah.
Wong kang taqwa marang Allah bakal éntuk kabegjan kang langgeng ing akhirat.
Shalat lan zakat iku kuwajiban kang kudu ditindakake kanthi ikhlas, ora mung nalika kepénak, nanging uga nalika ana pacoban.
Aja padha wedi marang manungsa ngluwihi wedine marang Allah, amarga mung Allah kang kuwasa marang samubarang.
Allah iku Maha Adil, ora bakal ngurangi pahala amal beciké manungsa sanajan mung sethithik banget.
Saben dhawuh saka Allah iku mesthi ngandhut kabecikan kanggo manungsa, sanajan kadhang kala ora langsung krasa ing donya.
Apa sira ora andeleng marang para kang padha didhawuhi: Lèrèna tangan-tanganmu lan anju- menengna salat sarta ambayara zakat; nanging samangsa perang ditetepaké wajib ingatasé dhèwèké, lah ing kono, ana sing sapantha wedi marang manusa kaya kuduné wediné maring Allah, utawa malah kapara banget ing wedi, tuwin padha munjuk: Pangéran kawula, punapaa déné Tuwan anetepaken wajib perang tumrap dhateng kawula? Punapaa kawula boten Tuwan sumenèkaken sakedhap malih? Calathua: Kabungahan ing donya iku sapélé, sarta akhirat iku luwih becik tumrapé wong kang bekti, lan sira ora pisan-pisan bakal kataman ing panggawé dudu
Lan apa ta karananira sira padha ora perang ing dadalaning Allah lan wong-wong lanang lan wong-wong wadon sar- ta bocah-bocah kang padha apes, kang padha munjuk: Pangéran kawula! mugi kawula Tuwan wedalaken saking nagari punika, ingkang tiyangipun para anganiaya, saha mugi Tuwan apa- ring dhateng kawula pangayoman saking ngarsa Tuwan, punapa déné mugi Tuwan aparing dhateng kawula panulung saking ngarsa Tuwan
Para kang padha angèstu iku padha perang ing dadalaning Allah, lan para kang padha kafir iku padha perang ing dadalaning sétan. Mulané padha peranga lumawan para mitraning sétan; sayekti upayaning sétan iku apes
Apa sira ora andeleng marang para kang padha didhawuhi: Lèrèna tangan-tanganmu lan anju- menengna salat sarta ambayara zakat; nanging samangsa perang ditetepaké wajib ingatasé dhèwèké, lah ing kono, ana sing sapantha wedi marang manusa kaya kuduné wediné maring Allah, utawa malah kapara banget ing wedi, tuwin padha munjuk: Pangéran kawula, punapaa déné Tuwan anetepaken wajib perang tumrap dhateng kawula? Punapaa kawula boten Tuwan sumenèkaken sakedhap malih? Calathua: Kabungahan ing donya iku sapélé, sarta akhirat iku luwih becik tumrapé wong kang bekti, lan sira ora pisan-pisan bakal kataman ing panggawé dudu
Ana ing ngendi-endia mang- gonira, pati iku bakal tumeka ing sira, sanajan sira padha ana ing gedhong dhuwur. Lan manawa katekan becik, padha acalathu: Iki saka ngarsaning Allah; lan mana- wa katekan ala, padha calathu: Iki saka kowé. Calathua: Kabèh iku saka ngarsaning Allah; ananging ana apa ta wong-wong iki, déné prasasat padha ora ngerti apa kang kadhawuhaké
Sabarang becik kang tumeka ing sira , lah iku saka ing Allah, lan sabarang ala kang tumeka ing sira, lah iku saka ing sira dhéwé; lan Ingsun angutus ing sira ! marang kama- nusan minangka Utusan; lan wis cukup Allah iku minangka Saksi
Surat An-Nisa Ayat 77 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : Apa sira ora andeleng marang para kang padha didhawuhi: Lèrèna…
Surat Ayat 77/176 — Surat An-Nisa النساء (Medinan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat An-Nisa Rungokna, Surat An-Nisa Terjemah, Surat An-Nisa mp3, Surat An-Nisa pdf. Ayat 75–79. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.
SurahQuran.com was founded as a humble effort to serve the Noble Book and the pure Sunnah, to invite people to Allah, and to make the religious sciences accessible according to the methodology of the Quran and Sunnah. We praise and thank Allah for His grace, and we ask Him to accept our work and make it sincere for His noble Face.