Сураи Ан-Ниса Оят 77 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оё надидӣ касонеро, ки ба онҳо гуфта шуд, ки акнун…

Ан-Ниса · 77/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ قِيلَ لَهُمْ كُفُّوا أَيْدِيَكُمْ وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ إِذَا فَرِيقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللَّهِ أَوْ أَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَ لَوْلَا أَخَّرْتَنَا إِلَىٰ أَجَلٍ قَرِيبٍ ۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيلٌ وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقَىٰ وَلَا تُظْلَمُونَ فَتِيلًا ۝٧٧

🔤 Transliteration

Alam tara ilal lazeena qeela lahum kuffooo aidiyakum wa aqeemus Salaata w aaatuz Zakaata falammaa kutiba `alaihimul qitaalu izaa fareequm minhum yakhshawnnan naasa kakhashyatil laahi aw ashadda khashyah; wa qaaloo Rabbanaa lima katabta `alainal qitaala law laaa akhkhartanaa ilaaa ajalin qareeb; qul mataa`ud dunyaa qaleelunw wal Aakhiratu khairul limanit taqaa wa laa tuzlamoona fateelaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Оё надидӣ касонеро, ки ба онҳо гуфта шуд, ки акнун аз ҷанг бозистед ва намоз бихонед ва закот бидиҳед, ки чун ҷангидан бар онон муқаррар шуд, гурӯҳе чунон аз мардум тарсиданд, ки бояд аз Худо метарсиданд? Ҳатто тарсе бештар аз тарси Худо. Ва гуфтанд: «Эй Парвардигори мо, чаро ҷангро бар мо воҷиб кардаӣ ва моро мӯҳлат намедиҳӣ, то ба марги худ, ки наздик аст, бимирем?» Бигӯ: «Ма- тоъи инҷаҳони андак аст ва охират аз они парҳезгорон аст ва ба шумо ҳатто ба қадри риштае, ки дар миёни донаи хурмост, ситам намешавад».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки дар оят равшанӣ талаб мекунанд:

«كُفُّوا أَيْدِيَكُمْ»: дастҳоятонро боздоред, яъне аз ҷанг худдорӣ кунед.
«كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ»: ҷанг бар онҳо фарз гардид.
«فَرِيقٌ مِّنْهُمْ»: гурӯҳе аз онҳо.
«يَخْشَوْنَ النَّاسَ»: аз мардум метарсанд.
«لَوْلَا أَخَّرْتَنَا»: чаро моро то муддате дер накардӣ?
«مَتَاعُ الدُّنْيَا»: баҳрамандӣ ва неъматҳои дунё.
«فَتِيلًا»: риштаи борике, ки дар дохили донаи хурмо ҷойгир аст; яъне ҳатто ба андозаи он ситам намешавад.

Тафсири оят:

Оё надидӣ ва огоҳ нашудӣ эй Паёмбар, аз ҳоли он гурӯҳе, ки пеш аз фарз шудани ҷанг ба онҳо гуфта шуда буд: дастҳоятонро аз ҷанг боздоред ва намозро барпо доред ва закотро адо кунед. Онҳо дар ибтидо хоҳиши ҷанг доштанд, аммо вақте ки ба Мадина ҳиҷрат карданд ва Ислом қувват гирифт ва ҷанг бар онҳо фарз гардид, ин кор ба баъзе аз онҳо гарон омад. Онҳо аз мардум — яъне аз мушрикони Макка — ҳамчун аз Худо ё бештар аз он метарсиданд ва мегуфтанд: «Парвардигоро, чаро ҷангро бар мо фарз кардӣ? Чаро моро то муддати наздике дер накардӣ, то аз неъматҳои дунё баҳраманд шавем?» Ба онҳо бигӯ эй Паёмбар: баҳрамандии дунё, ҳар қадар ҳам ки бузург бошад, андак ва гузаро аст, ва савоби охират барои касе ки тақво дорад — аз фармонҳои Худо итоат мекунад ва аз манъиятҳо дур мешавад — беҳтар ва ҷовидон аст. Ва шумо дар амалҳои нек ҳатто ба андозаи риштаи борики дохили донаи хурмо ситам намешавед ва аз подоши шумо чизе кам карда намешавад.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки инсон табиатан ба дунё ва осоиши он майл дорад, аммо бояд бидонад, ки неъматҳои дунё андак ва гузаро ҳастанд ва он чи дар охират аст, барои аҳли тақво беҳтар ва ҷовидон аст.
Худо бандагони худро ба сабр ва итоат даъват мекунад ва онҳоро аз тарси мардум наҳй мекунад; зеро тарсидан аз Худо бояд болотар аз тарсидан аз одамон бошад.
Намоз ва закот вазифаҳои асосии банда дар ҳар ҳол ҳастанд ва бояд онҳоро барпо дошт, хоҳ дар ҳолати осоиштагӣ ва хоҳ дар ҳолати душворӣ.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳадафи аслӣ охират аст, на дунё; ва касе ки тақво дорад, дар охират подоши беҳтару ҷовидон мегирад.
Худо одил аст ва ҳатто ба андозаи риштаи борике ба бандагони худ ситам намекунад; ин боиси умедворӣ ва боварӣ ба адолати Худо мегардад ва инсонро ба амалҳои нек тарғиб мекунад.

📜 Оят 75-79 — Сураи Ан-Ниса

75وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَٰذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ وَلِيًّا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ نَصِيرًا

Чаро дар роҳи Худо ва ба хотири мардону занон ва кӯдакони нотавоне, ки мегӯянд: «Эй Парвардигори мо, моро аз ин деҳаи ситамкорон берун ор ва аз ҷониби худ ёру мададгоре қарор деҳ», намеҷангед?

76الَّذِينَ آمَنُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۖ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ فَقَاتِلُوا أَوْلِيَاءَ الشَّيْطَانِ ۖ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطَانِ كَانَ ضَعِيفًا

Онон, ки имон овардаанд, дар роҳи Худо меҷанганд ва онон, ки кофир шудаанд, дар роҳи шайтон. Пас бо ҳаводорони шайтон чанг кунед, ки макри шайтон ночиз аст!

77أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ قِيلَ لَهُمْ كُفُّوا أَيْدِيَكُمْ وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ إِذَا فَرِيقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللَّهِ أَوْ أَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَ لَوْلَا أَخَّرْتَنَا إِلَىٰ أَجَلٍ قَرِيبٍ ۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيلٌ وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقَىٰ وَلَا تُظْلَمُونَ فَتِيلًا

78أَيْنَمَا تَكُونُوا يُدْرِككُّمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنتُمْ فِي بُرُوجٍ مُّشَيَّدَةٍ ۗ وَإِن تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَقُولُوا هَٰذِهِ مِنْ عِندِ اللَّهِ ۖ وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَقُولُوا هَٰذِهِ مِنْ عِندِكَ ۚ قُلْ كُلٌّ مِّنْ عِندِ اللَّهِ ۖ فَمَالِ هَٰؤُلَاءِ الْقَوْمِ لَا يَكَادُونَ يَفْقَهُونَ حَدِيثًا

Дар ҷо, ки бошед, агарчӣ дар ҳисорҳои сахт устувор бошед, марг шуморо дармеёбад. Ва агар хайре ба онҳо расад, мегӯянд, ки аз ҷониби Худо буд ва агар шарре ба онҳо расад, мегӯянд, ки аз ҷониби ту буд. Бигӯ: «Ҳама аз ҷониби Худост». Чӣ бар сари ин қавм омадааст, ки ҳеҷ суханеро намефаҳманд?

79مَّا أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ ۖ وَمَا أَصَابَكَ مِن سَيِّئَةٍ فَمِن نَّفْسِكَ ۚ وَأَرْسَلْنَاكَ لِلنَّاسِ رَسُولًا ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ شَهِيدًا

Ҳар хайре, ки ба ту расад, аз ҷониби Худост ва ҳар шаре, ки ба ту расад, аз ҷониби худи туст. Туро ба пайғамбарӣ ба сӯи мардум фиристодем ва Худо ба шоҳидӣ кифоя аст.

← Оят 76 📖 Ан-Ниса Оят 78 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

77Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 77

Сураи Ан-Ниса Оят 77 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оё надидӣ касонеро, ки ба онҳо гуфта шуд, ки акнун…

Сураи Оят 77/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 75–79. Ба Тоҷикӣ: Русский.