ሱረቱ አን-ኒሳ — አንቀጽ 77

የቃላት ማብራሪያ፦

• ኩፉ አይዲየኩም፦ እጆቻችሁን ያዙ ማለትም ከጦርነት ተከልክሉ ማለት ነው።
• ኩቲበ፦ ተጻፈ ማለትም ተገደበ፣ ግዴታ ሆነ ማለት ነው።
• የኽሸውነ ን-ናስ፦ ሰዎችን ይፈራሉ ማለት ነው።
• ፈቲላ፦ በዘንባባ ፍሬ ውስጥ ያለው በጣም ጥቃቅን ክር ወይም ሸንተረር ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

አላህ ለነቢዩ ሙሐመድ (ሰለላሁ አለይሂ ወሰለም) እንዲህ ሲል አስተምሮታል፦ እነዚያ ከመጀመሪያው ጦርነት ከመፈረዱ በፊት "እጆቻችሁን ከጦርነት አግዱ፤ ሶላትን አስተካክላችሁ ስገዱ፤ ዘካውንም ስጡ" የተባሉትን ሰዎች አታይምን? እነዚህ ሰዎች በመካ ይኖሩ በነበረበት ጊዜ ጦርነት ሳይፈቀድላቸው ሶላትንና ዘካውን እንዲፈጽሙ ታዘው ነበር። ከዚያም ወደ መዲና ከተሰደዱ በኋላ እስልምና ኃያል ሆነ፤ ጠላቶቻቸውን መዋጋትም ግዴታ ሆነባቸው። በዚህ ጊዜ ግን ከእነሱ ውስጥ አንድ ቡድን ሰዎች በጣም ተቸገሩ። አላህን እንደሚፈሩ ወይም ከዚያም በላይ ሆኖ ሰዎችን መፍራት ጀመሩ። ከዚያም "ጌታችን ሆይ! ለምን ጦርነትን በእኛ ላይ ጣልክ? ለጥቂት ጊዜ ብታስተላልፍልን ኖሮ እንዴት ይሻለን ነበር?" አሉ። እነሱ የፈለጉት የቅርብ ጊዜውን የዓለም ምቾት ነበር።

አላህ ለነቢዩ እንዲህ እንዲል አዘዘው፦ "የዓለም ህይወት ጥቅም ሁሉ በጣም ጥቂት ነው፤ ፈጣን አላፊም ነው። ነገር ግን መጨረሻው ዓለም አላህን ለሚፈሩ፣ ትእዛዙን ለሚፈጽሙና ከእርሱ ለሚከለከሉት ነገር ለሚርቁ ሰዎች በጣም የተሻለችና ዘላቂ ናት። በእናንተ ላይም የመልካም ስራ ዋጋ በዘንባባ ፍሬ ውስጥ እንዳለው ጥቃቅን ክር ያህል እንኳ አይቀነስም።"

ይህች አንቀጽ ሁለት ትምህርቶችን ታስተምረናለች፦

፩. የዓለም ህይወት ምንም ብትሰጥም ጊዜያዊትና አላፊ ናት። እውነተኛው ስኬት የመጨረሻው ዓለም ነው። አላህን መፍራትና ትእዛዞቹን ማክበር ወደ ዘላቂ ደስታ ይመራል።

፪. አላህ ፍትሃዊ ነው። ማንኛውንም መልካም ስራ ትንሽም ቢሆን አያጠፋም። ስለዚህ ሁላችንም የዓለምን ጊዜያዊ ምቾት ለመጨረሻው ዓለም ዘላቂ ደስታ ልንለውጥ እንጣር። ሶላትን በትጋት እንስገድ፣ ዘካውንም እንስጥ፣ አላህንም ከሁሉ በላይ እንፍራ። ይህች አንቀጽ የአላህን ቃል በትዕግስትና በእምነት እንድንቀበል፣ ፈተናዎች ሲመጡም ወደ ኋላ ከመመለስ ይልቅ ወደፊት እንድንጠነክር ያስተምረናል።