سورت غافر — آیت 12

د معنى کلمو (که اړتیا وي):

• دعِيَ اللهُ وَحْدَهُ: الله يوازې بلل شوی و، بې له کوم شريکه.
• كَفَرْتُمْ: تاسو انکار وکړ او کافر شوئ.
• يُشْرَكْ بِهِ: له الله سره بل څوک شريک کړل شي.
• الْعَلِيِّ الْكَبِيرِ: هغه ذات چې لوړوالی، لویوالی او قدرت يې بې پايه دی.

تفسیر:

دا عذاب چې تاسو (کافرانو) ورسره مخامخ یاست، د دې لپاره دی چې کله به تاسو ته ویل کېدل چې يوازې الله ته عبادت وکړئ او له هغه پرته بل څوک معبود مه ګڼئ، نو تاسو به انکار کاوه او کافر شوئ. خو کله به چې له الله سره بل څوک شريک کړل شو، نو تاسو به هغه ومنله او پرې مو ایمان راوړ. دا ستاسو بدبختي او ګمراهي وه چې توحید مو رد کړ او شرک مو ومنلو. نو نن د قیامت په ورځ فیصله او حکم يوازې د الله تعالی په لاس کې دی، هغه ذات چې لوړ دی په خپل ذات، قدرت او شان سره، او لوی دی چې هر څه تر هغه لاندې دي. هغه به تاسو ته سزا درکړي او تاسو به د تل لپاره په اور کې واچوي، ځکه چې هغه عادل دی او بې له شکه چې تاسو د دې سزا مستحق یاست.

فايدې:

1. دا آیت مونږ ته ښیي چې توحید (د الله يوازينی عبادت) تر ټولو ستر حق دی، او شرک (له الله سره بل شریک ټاکل) تر ټولو ستر ګناه ده چې الله يې نه بخښي.
2. مونږ باید په خپل ژوند کې تل د الله د رضا لپاره کار وکړو، نه د خپلو خواهشاتو یا د نورو د خوښې لپاره، ځکه چې د قیامت ورځ به يوازې د الله حکم وي.
3. دا آیت مونږ ته د الله د لويي او قدرت یادونه کوي، چې بايد ورته په زړه سره تسلیم شو او له هغه پرته له بل چا نه ووېرېږو.
4. مونږ باید له دې خبرې عبرت واخلو چې د الله په وینا باندې عمل وکړو او د هغو خلکو په څېر مه اوسو چې حق يې رد کړ او باطل يې ومنلو، ځکه چې پای يې د تل لپاره په اور کې دی.