Surja Ghafir — Ajet 35

Kuptimet e fjalëve:

• Sulltan: argument, provë, dëshmi e qartë.
• Mekt: urrejtje e madhe, zemërim i fortë.
• Jatba'u: vulos, mbyll zemrën që të mos depërtojë e vërteta.
• Xhebbar: tiran, ai që e detyron me dhunë dhe shtyp të tjerët.

Tefsiri i Ajetit:

Ajeti flet për ata njerëz që hyjnë në polemika dhe grindje rreth ajeteve të Allahut, duke u përpjekur t'i mohojnë ato dhe t'i hedhin poshtë, pa pasur asnjë provë apo argument të vërtetë nga ana e tyre. Ata nuk kanë asnjë bazë të shëndoshë për atë që thonë, por vetëm kokëfortësi dhe arrogancë.

Allahu i Lartësuar thotë se ky lloj diskutimi i tyre është urrejtje e madhe tek Allahu dhe tek besimtarët e sinqertë. Kjo sepse ata nuk kërkojnë të vërtetën, por duan vetëm të mbizotërojnë me mendimin e tyre dhe të largojnë njerëzit nga rruga e Allahut.

Pastaj Allahu na tregon se ashtu siç i ka vulosur zemrat e atyre që polemizojnë pa të drejtë, Ai vulos zemrën e çdo njeriu që është mendjemadh ndaj së vërtetës dhe tiran në veprimet e tij. Kjo do të thotë se kur njeriu vazhdon me kryeneçësi dhe arrogancë, Allahu ia mbyll zemrën që të mos kuptojë më të vërtetën dhe ai mbetet në errësirë e humbje.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Njeriu duhet të ketë argumente të qarta dhe dije të vërtetë kur flet për fenë, e jo të polemizojë pa bazë.
2. Polemika e kotë dhe mohimi i së vërtetës pa provë është një vepër që e urren Allahu dhe besimtarët.
3. Mendjemadhësia dhe tiranizmi janë shkaqet kryesore që e largojnë njeriun nga udhëzimi i Allahut dhe ia mbyllin zemrën për të mirën.
4. Islami e nderon dijen dhe argumentin e shëndoshë, dhe e ndalon kokëfortësinë dhe debatin pa dobi.
5. Besimtari duhet të jetë i përulur para së vërtetës dhe të largohet nga çdo formë arrogence, sepse kjo është rruga që të çon te kënaqësia e Allahut dhe te udhëzimi i Tij.