سورت شوری — آیت 33

د کلمو معناګانې:

• يُسْكِنِ الرِّيحَ: باد ته ارامول، یعني باد بندول.
• رَوَاكِدَ: ولاړې، بې حرکته، چې نه خوځي.
• عَلَى ظَهْرِهِ: د سمندر پر شا (په سمندر باندې).
• صَبَّارٍ: ډېر صبر کوونکی.
• شَكُورٍ: ډېر شکر کوونکی.

تفسیر:

دا آیت د خدای تعالی د قدرت او عظمت د نښو څخه یوه بله نښه بیانوي. خدای تعالی هغه لویې بېړۍ چې د غرونو په شان په سمندر کې تیریږي، د باد په واسطه روانې کړي دي. که خدای تعالی وغواړي، نو باد به بند کړي، نو دا بېړۍ به د سمندر پر مخ ولاړې پاتې شي، نه خوځي او نه به تیریږي. دا چې بېړۍ د باد په واسطه تیریږي او بیا د باد په بندیدو سره ولاړې پاتې کیږي، دا ټول د خدای تعالی په امر او قدرت سره دي.

په دې کې د خدای تعالی د قدرت ښکاره نښې او دلالتونه دي. خو دا نښې یوازې هغه کسان درک کوي چې صبار وي، یعني په مصیبتونو او سختيو کې صبر کوي، او شکور وي، یعني په اسانۍ او راحت کې د خدای تعالی د نعمتونو شکر ادا کوي. دا هغه مومنان دي چې په سختۍ کې صبر کوي او په خوشحالۍ کې شکر باسي، نو دوی د خدای تعالی په قدرت او حکمت پوهیږي.

فايدې:

1. دا آیت د خدای تعالی په لامحدود قدرت دلالت کوي، چې هغه د باد او سمندر څښتن دی، او هر څه د هغه په امر سره روان دي.
2. د بېړیو تګ او ولاړیدل په سمندر کې د خدای تعالی د قدرت ښکاره نښه ده، چې انسان باید ورته وګوري او عبرت واخلي.
3. صبر او شکر د مومن دوه ستر صفتونه دي؛ په سختۍ کې صبر او په اسانۍ کې شکر، دا د ایمان نښه ده.
4. دا آیت انسان ته دا درس ورکوي چې په هر حالت کې د خدای تعالی په حکمت باور ولري، که باد روان وي که بند وي، نو دا د خدای تعالی په اراده ده.
5. د طبیعت په بدلونونو کې د خدای تعالی د قدرت لیدل، د ایمان پیاوړتیا سبب کیږي او انسان د خدای تعالی څخه نږدې کوي.