Sura Asz-Szura — Werset 33

Znaczenie słów:

• Rawakid (رَوَاكِدَ) – nieruchome, stojące w miejscu, nieporuszające się.
• Zahr (ظَهْرِ) – powierzchnia, dosłownie „grzbiet” (morza).
• Sabbār (صَبَّارٍ) – bardzo cierpliwy, wytrwały w znoszeniu trudności.
• Szakūr (شَكُورٍ) – bardzo wdzięczny, okazujący szacunek i podziękowanie za otrzymane dobrodziejstwa.

Tafsir (interpretacja):

Jeśli Bóg – niech będzie wywyższony – zechce, to uciszy wiatr, który porusza wielkimi statkami po morzu, i wtedy pozostaną one nieruchome na powierzchni wody, nie płynąc ani w prawo, ani w lewo. To, co zostało wspomniane – stworzenie ogromnych statków, poddanie im wiatru, ich płynięcie po morzu, a następnie ich zatrzymanie się za sprawą Boga – stanowi wyraźne dowody i znaki wskazujące na potęgę Stwórcy oraz Jego wszechwładną wolę. Te znaki są widoczne dla każdego, kto jest cierpliwy w wypełnianiu posłuszeństwa Bogu i w znoszeniu przeciwności losu, a jednocześnie wdzięczny za Jego niezliczone dobrodziejstwa i łaski. Człowiek taki dostrzega w tych zjawiskach mądrość Boga i Jego panowanie nad całym stworzeniem.

Płynące z tego wnioski i korzyści:

1. Potęga Boga nad stworzeniem – Ten, kto kontroluje wiatr i morze, jest w stanie uczynić wszystko, co zechce. To uczy nas pokory i uznania wielkości Stwórcy, który nie potrzebuje żadnych środków, aby dokonać tego, co zamierzy.
2. Zaufanie Bogu w każdej sytuacji – Tak jak statki płyną dzięki wiatrowi, a gdy Bóg zechce, zostają unieruchomione, tak i nasze sprawy zależą wyłącznie od Niego. Warto więc pokładać ufność w Bogu, a nie w środkach materialnych.
3. Cierpliwość i wdzięczność jako klucz do zrozumienia znaków – Werset wskazuje, że tylko ten, kto łączy cierpliwość w trudnościach z wdzięcznością w chwilach dostatku, potrafi właściwie odczytywać znaki Boga w otaczającym go świecie. To zachęta do kształtowania w sobie tych dwóch szlachetnych cech.
4. Wszechobecność dowodów na istnienie i potęgę Boga – Morze, wiatr, statki – to wszystko są elementy codziennego życia, które mogą stać się dla nas źródłem refleksji i umocnienia wiary, jeśli tylko spojrzymy na nie okiem pełnym zrozumienia i pokory.
5. Poddanie się woli Bożej – Człowiek wierzący przyjmuje zarówno sprzyjające okoliczności, jak i trudności z przekonaniem, że wszystko dzieje się za sprawą Boga i ma w tym mądrość. To uwalnia serce od niepokoju i uczy zadowolenia z tego, co Bóg nam przeznaczył.