سورت زخرف — آیت 36

د کلمو معناګانې:

• يَعْشُ: له حقه څخه سترګې پټول، له پامه غورځول، يا له حق څخه په داسې نظر کتل چې سم نه وي.
• ذِكْرِ الرَّحْمَٰنِ: دلته له "ذکر" څخه مراد قرآن کريم دی.
• نُقَيِّضْ: ملاوت کوو، مسلط کوو، يا برابرول.
• قَرِين: ملګری، همنشين، چې نه بېلېږي.

تفسير:

هر څوک چې د رحمن له ياد (قرآن کريم) څخه مخ اړوي، يعنې له هغه څخه سترګې پټوي، د هغه د عقاب څخه نه وېري، او د هغه په هدايت نه پسې ځي، نو مونږ به پر هغه يو شيطان مسلط کړو، چې په دُنيا کې به ورسره ملګری وي. دا د هغه د مخ اړولو سزا ده. هغه شيطان به تل ورسره وي، نه به بېلېږي، هغه به يې له حلالو څخه منع کوي او پر حرامو به يې هڅوي، او په دې توګه به يې په ګمراهۍ کې نور هم زياتوي. دا هغه څوک دی چې په قرآن کې په سمه توګه نه ګوري، بلکې داسې ګوري چې د هغه مخ اړول او بې پروايي يې زياتوي، نو د هغه سزا دا ده چې شيطان ورسره ملګری کېږي او تل يې ګمراه کوي.

فايدې:

1. دا چې د قرآن کريم څخه مخ اړول يو ستر ګناه ده، چې سزا يې د شيطان ملګرتيا ده.
2. شيطان د انسان پر نفس مسلط کېدای شي، خو دا تسلط د انسان د خپل چلند او مخ اړولو له امله وي، نه په زور.
3. د قرآن کريم ذکر او تلاوت د شيطان د وسوسو څخه د ساتنې سبب ګرځي، ځکه چې څوک له ياد الله سره مينه لري، الله به يې له شيطان څخه وساتي.
4. د شيطان ملګرتيا تر ټولو بدترين حالت دی، ځکه چې هغه انسان ته نه يواځې په دُنيا کې ضرر رسوي، بلکې په آخرت کې هم د هغه لپاره بدبختي راولي.
5. دا آيت مونږ ته دا درس راکوي چې د الله له ذکر او قرآن څخه هيڅکله مخ مه اړوو، ځکه چې دا زمونږ د ساتنې او هدايت وسيله ده.