Suurah Az-Zukhruf — Aayad 36

Macnaha Erayada:

• يَعْشُ: waa mid indha la’aan ah oo aan waxba arkayn, halkan waxaa loola jeedaa qofka ka jeedsada xaqa oo aan dan ka lahayn.
• ذِكْرِ الرَّحْمَانِ: waxaa loola jeedaa Quraanka karimka ah.
• نُقَيِّضْ: waxaan u diyaarinaynaa, ama waxaan u xakumi doonnaa.
• قَرِينٌ: saaxiib joogta ah oo aan ka maarmin.

Tafsiirka:

Qofkii ka jeedsada Quraanka karimka ah, isagoon dan ka lahayn waxa uu ku yimid oo aan ku hanuunsanayn, kana cabsanayn ciqaabta Eebbe, waxaan u diyaarinaynaa shaydaan joogta ah oo la socda, kaasoo uu la noolaado oo uu la saaxiibo. Shaydaanku wuxuu ka ilaaliyaa wanaagga, wuxuuna ku booriyaa xumaanta iyo waxa Eebbe xaaraam ka yeelay, taasoo ah ciqaab uu ku mutaystay ka jeedsashadiisa xuska Eebbe. Shaydaanku waa saaxiibkiis aan isaga tagayn, wuxuuna sii xumaynayaa xaalkiisa, ilaa uu ku dhaco baas iyo halaag.

Faa'iidooyin laga soo qaadan karo aayaddan:

1. Ka jeedsashada Quraanka iyo xuska Eebbe waxay sabab u tahay in Eebbe u xakumo shaydaan, taasoo muujinaysa in qofku isagu naftiisa u xun yahay marka uu xaqa ka fogaado.
2. Shaydaanku ma la imanayo qofka si toos ah, laakiin waa ciqaab Eebbe ku dhigo qofka ka jeedsada xuskiisa, markaa qofku waa inuu ka digtoonaadaa inuu xaqa ka fogaado.
3. Quraanku waa xuska Eebbe ugu weyn, qofkii ku dhegta wuxuu ka ilaaliyaa shaydaanka, wuxuuna helayaa hanuun iyo nabadgalto.
4. Aayaddu waxay ku digaysaa in saaxiibka xun uu qofka ku ridi karo halaag, sidaas darteed waa in qofku doortaa saaxiib wanaagsan oo ku xusuusiya Eebbe.