سورت زخرف — آیت 40

د کلمو معناګانې:

• الصُّمّ: کاڼه، هغه څوک چې د اورېدو وړتیا نه لري.
• الْعُمْيَ: ړانده، هغه څوک چې د لیدلو وړتیا نه لري.
• ضَلَالٍ مُّبِينٍ: ښکاره او روښانه ګمراهي.

د آیت تفسیر:

ای محبوب رسول! ایا ته کولای شې هغه کسان اورول چې کاڼه دي، یا ته کولای شې هغه ړانده کسان په سمه لار روان کړې، یا هغه څوک چې په ښکاره ګمراهۍ کې ډوب دي ته یې لارښوونه وکړې؟ البته دا ستا له وسې بهر ده. دا هغه کسان دي چې د حق د اورېدو او لیدلو وړتیا یې له لاسه ورکړې ده، ځکه چې د دوی زړونه مهر شوي او د دوی پر غوږونو او سترګو پرده غورځول شوې ده. ته یوازې د پیغام رسولو مسوولیت لرې، نه د دوی د هدایت مسوولیت. هدایت یوازې د الله تعالی په لاس کې دی، هغه چا ته یې ورکوي چې یې وغواړي او چا ته یې نه ورکوي چې یې ونه غواړي. دا خبره د هغو کسانو په اړه ده چې پر هغوی د عذاب کلمه ثابته شوې ده، نو د دوی لپاره هیڅ ګټه نه لري که ته یې د هدایت لپاره کوښښ کوې.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته ښیي چې د هدایت ورکول یوازې د الله تعالی په واک کې دي، او د رسول الله صلی الله علیه وسلم دنده یوازې د پیغام رسول وه. نو مونږ باید د خلکو د هدایت لپاره کوښښ وکړو، خو پایله یې الله ته پرېږدو.
• دا آیت مونږ ته د رسول الله صلی الله علیه وسلم د شفقت او مهربانۍ خبره کوي، چې هغه به د خپل قوم د ایمان راوړلو لپاره ډېره اندېښنه لرله، خو الله تعالی ورته ښکاره کړه چې هدایت یوازې د هغه په لاس کې دی.
• دا آیت مونږ ته دا هم ښیي چې د زړه سختوالی او د حق نه تېښته د کاڼه والي او ړندوالي په څېر ده، نو مونږ باید د زړه د پاکوالي او د حق د منلو لپاره الله ته دعا وکړو.
• دا آیت مونږ ته صبر او استقامت ښیي، چې که څه هم خلک زمونږ خبره ونه مني، خو مونږ باید خپله دنده په ښه توګه ترسره کړو او الله ته توکل وکړو.