زخرف سۈرىسى — ئايەت 40

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• «تُسْمِعُ»: ئاڭلىتالايسەن، ئاڭلىيالايدىغان قىلالايسەن.
• «الصُّمَّ»: گاسلار، ئاڭلىيالمايدىغانلار. بۇ يەردە مەنىۋى گاسلىق، يەنى ھەقىقەتنى ئاڭلاشتىن قۇلاقلىرى توسۇلغانلار كۆزدە تۇتۇلىدۇ.
• «تَهْدِي»: ھىدايەت قىلالايسەن، توغرا يولغا باشلىيالايسەن.
• «الْعُمْيَ»: كورلار. بۇ يەردە قەلبى كور، ھەقىقەتنى كۆرەلمەيدىغانلار مەنىسىدە.
• «ضَلَالٍ مُّبِينٍ»: ئوپئوچۇق ئازغۇنلۇق، روشەن يولدىن چىقىش.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئى پەيغەمبەر! سىز ئىنتايىن قايغۇرۇپ، ئۇلارنىڭ ئىمان كەلتۈرۈشىنى ئۈمىد قىلىۋاتىسىز. ئەمما ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە سىزگە مۇنداق ئەسكەرتىدۇ: سىز گاسلارغا ئاڭلىتالامسىز؟ ياكى كورلارنى ھەمدە ئوپئوچۇق ئازغۇنلۇقتا يۈرگەن كىشىلەرنى توغرا يولغا باشلىيالامسىز؟ بۇ ئىشلار سىزنىڭ قولۇڭىزدا ئەمەس. ھەقىقەتەن ئۇلار ھەقىقەتنى ئاڭلاشتىن گاس بولۇپ قالغان، ھەقىقەتنى كۆرۈشتىن كور بولۇپ قالغان، ۋە روشەن ئازغۇنلۇقتا يۈرگەن كىشىلەردۇر.

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەت ئارقىلىق پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامغا ۋە بارلىق مۇئمىنلەرگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ھىدايەت پەقەت ئاللاھنىڭ قولىدا. سىزنىڭ ۋەزىپىڭىز پەقەت ئاللاھنىڭ دىنىنى يەتكۈزۈش، ئاڭلىتىش ۋە ئەسكەرتىش. ھىدايەت قىلىش ئاللاھنىڭ ئىشى، ئاللاھ خالىغان كىشىنى ھىدايەت قىلىدۇ، خالىمىغان كىشىنى ئازدۇرىدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، بىز دەۋەت قىلغاندا، ئىسلامنى تونۇشتۇرغاندا، نەتىجىنى ئاللاھقا تاپشۇرۇشىمىز كېرەك. بىز ھەر قانچە تىرىشساقمۇ، قارشى تەرەپنىڭ قەلبىنى ئاللاھ خالىمىسا ئۆزگەرتەلمەيمىز. شۇڭا بىز ئۈمىدسىزلىككە چۆكمەي، ئاللاھقا تەۋەككۈل قىلىپ، دەۋىتىمىزنى داۋاملاشتۇرۇشىمىز كېرەك. ئاللاھ ھەر قانداق قىيىن ئەھۋالدا بىزگە ياردەم بېرىدۇ ۋە ھىدايەت قىلىشنى خالىغان كىشىلەرنى توغرا يولغا باشلايدۇ.