Sura Az-Zuchruf — Werset 53

Znaczenie słów:

• As-wirah (أَسْوِرَةٌ) – bransolety, liczba mnoga od *siwār*; w tym kontekście chodzi o złote bransolety, które w zwyczaju starożytnych ludów zakładano osobom wynoszonym na władzę lub wyróżnianym jako znak ich godności i potwierdzenie wysokiej rangi.
• Muqtarinin (مُقْتَرِنِينَ) – idący jeden za drugim, w szeregu, połączeni ze sobą; oznacza towarzyszących sobie nawzajem, tworzących pochód.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Werset ten ukazuje słowa niewierzących z ludu Faraona, którzy odrzucili posłannictwo proroka Mojżesza (Musy) – niech pokój będzie z nim – i wyszydzali go, domagając się niezwykłych, materialnych dowodów jego prawdomówności. Mówili oni: „Dlaczego nie zostały mu rzucone złote bransolety?” – czyli: gdyby rzeczywiście był wysłannikiem Boga, to otrzymałby oznaki władzy i godności, takie jak złote bransolety, którymi zwykle obdarzano dostojników i królów. „Albo dlaczego nie przyszli z nim aniołowie jeden za drugim?” – to znaczy: dlaczego nie towarzyszą mu aniołowie w widzialnej postaci, idący w pochodzie, którzy poświadczyliby jego prawdziwość i wsparli go w sposób widoczny dla wszystkich?

Bóg przytacza te słowa, aby ukazać ich upór i niewłaściwe podejście do znaków. Nie chodziło im bowiem o poznanie prawdy, lecz o znalezienie pretekstu do odrzucenia posłannictwa. Gdyby nawet otrzymali te znaki, nie uwierzyliby, ponieważ ich serca były zamknięte na prawdę. Werset ten jest częścią szerszej dyskusji, w której Bóg odpowiada na ich zarzuty, wskazując, że posłannictwo nie zależy od doczesnych ozdób, lecz od Bożego wyboru i mądrości.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Posłannictwo proroków nie opiera się na bogactwie ani zewnętrznych oznakach władzy, lecz na Bożym wyborze i treści przesłania. Prawda nie potrzebuje złota ani doczesnych dekoracji, aby była wiarygodna.
2. Kryterium przyjęcia prawdy nie powinno być oparte na materialnych warunkach, które sami sobie narzucamy, lecz na otwartości serca i rozumu na Boże znaki.
3. Werset uczy nas pokory wobec Bożej mądrości – Bóg wie, jakie znaki są odpowiednie dla każdego posłańca i każdej społeczności, a Jego decyzje są zawsze doskonałe.
4. Ostrzega przed postawą wyniosłości i lekceważenia ludzi prawych, którzy nie posiadają doczesnych bogactw – wartość człowieka mierzy się jego wiarą i charakterem, a nie złotem czy orszakiem.
5. Zachęca do refleksji nad tym, że największym znakiem prawdy jest sam Koran i cudowne przesłanie, które niesie – a nie rzeczy materialne, które przemijają.