Suurah Az-Zukhruf — Aayad 53

Macnada Erayada:

• أَسْوِرَةٌ: Waa jijimooyin dahab ah (surwaal ama xarago) oo la gashado gacanta, waxayna ahayd calaamad lagu muujiyo sharafta iyo maqaanka qofka.
• مُقْتَرِنِينَ: Waxay macnaheedu tahay kuwo is raacsan oo midba midka kale raacayo, iyagoo isku xidhan oo isku duwan.

Tafsirka Aayadda:

Aayaddan waxay ka waramaysaa hadalkii Fircoon iyo dadkiisii, kuwaasoo diidayay xaqnimadii Nebi Muuse (CS). Waxay ku yidhaahdeen si jees-jees ah iyo qiyaas xun: "Haddii Muuse run ahaantii yahay Rasuul uu Eebe soo diray, maxayse loogu soo tuurin maqaamkiisa calaamad muujinaysa sida jijimooyin dahab ah oo la gashiiyo, sida caadada boqorrada iyo madaxda loogu sameeyo? Ama maxay la iman waayeen malaa'igaha oo is raacsan, si ay ugu marag furaan inuu yahay Rasuul Eebe?"

Waxay ahayd hadal ay ku doonayeen inay ku qiyaasaan nabinimada Shaydhaanka iyo xoolaha, iyagoo moodaya in nabinimadu ay ku timaaddo quruxda dunida iyo calaamadaha la taaban karo, halkay yihiin arrin Eebe u gaar ah oo uu ku doorto cidduu doono. Eebe wuxuu uga jawaabay aayadda ka horraysa iyo tan ku xigta, isagoo muujinaya inay tahay jaahilnimo, maxaa yeelay Muuse (CS) wuxuu la yimid mucjisooyin ka weyn oo ka caddaynaya runnimadiisa, sida ushii ay noqonaysay mas, iyo gacantiisii oo iftiimaysay, taas oo ka xoog badan dahab iyo malaa'ig toona.

Faa'iidooyin laga qaadan karo Aayadda:

1. Nabinimada iyo risaaladu ma aha arrin lagu xukumo hantida iyo quruxda dunida, ee waa doorasho Eebe oo ku timaadda xigmad iyo cilmigiisa.
2. Qiyaasaha xunxun iyo jees-jeeska kuwa xaqa diidaa waa caado ay isticmaalaan dadka madax adag, laakiin Eebe wuxuu ku buriyaa doodahooda xujooyin cad.
3. Calaamadda runta waxay tahay mucjisada iyo xujada cad, ee ma aha waxyaalaha dunida ee la taaban karo, sida dahabka iyo maalka.
4. Aayaddu waxay ku baraysaa Muslimka inaanu ku kalsoonaanayn quruxda dunida, balse uu ku kalsoonaado xaqa iyo caddayntiisa, isla markaana uu ka digtoonaado qiyaasta shaydaaniga ah ee dadku ku tijaabiyaan diinta Eebe.