Surat Az-Zukhruf — Ayat 64

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• إِنَّ اللَّهَ: Satemene Allah.
• هُوَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ: Panjenengane iku Pangeranku lan Pangeranmu kabeh.
• فَاعْبُدُوهُ: Mula padha nyembaha marang Panjenengane.
• صِرَاطٌ مُّسْتَقِيمٌ: Dalan sing bener lan lurus.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki isine pangandikane Nabi Isa 'alaihissalam marang umate. Panjenengane ngandhakake yen Allah iku siji-sijine Pangeran, ora mung Pangerane Nabi Isa, nanging uga Pangerane kabeh manungsa. Ora ana Pangeran liya saliyane Panjenengane. Mula saka iku, kabeh manungsa dijak supaya mung nyembah marang Allah, ora nyekutokake Panjenengane karo apa wae. Ibadah kudu diarahake mung marang Allah, ora marang liyane.

Sing diarani "dalan sing lurus" yaiku tauhid, yaiku ngakoni yen mung Allah sing kudu disembah lan dadi Pangeran. Iki minangka dalan sing bener, ora ana bengkong lan ora ana panyimpangan. Iki uga dadi syariate Nabi Isa, lan dadi dhasare agama sing bener sing ora bakal ditampa agama liya kajaba iki.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen kabeh manungsa iku padha ing ngarepe Allah, ora ana bedane kajaba ketakwaane.
• Nekanake bab tauhid, yaiku nyembah mung marang Allah, minangka dhasar agama sing bener.
• Dadi wong Islam iku kudu ngerti yen dalan sing lurus iku mung siji, yaiku dalan sing ditunjukake dening Allah liwat para nabi.
• Ayat iki uga ngajak supaya ora nyekutokake Allah karo apa wae, amarga iku dadi larangan gedhe.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Islam amarga Islam iku agama sing prasaja, jelas, lan ora mbingungake.