Sura Ad-Duchan — Werset 32

Znaczenie słów:

• اخْتَرْنَاهُمْ — wybraliśmy ich, wyróżniliśmy i uczyniliśmy ich szczególnymi.
• عَلَى عِلْمٍ — mając wiedzę o nich, znając ich stan i to, co uczynią.
• الْعَالَمِينَ — tutaj: ludziom ich czasów, czyli społecznościom żyjącym w ich epoce.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Bóg Wszechmogący przypomina o swoim wielkim dobrodziejstwie wobec synów Izraela (Banu Israil). Wybrał ich i wyróżnił ponad wszystkie narody i społeczności żyjące w ich czasach. Ten wybór nie był przypadkowy ani bezpodstawny — Bóg dokonał go, mając pełną wiedzę o ich stanie, o tym, co uczynią, oraz o tym, jaką rolę odegrają w historii ludzkości. Wyróżnienie to przejawiało się w tym, że wśród nich pojawiło się wielu proroków i posłańców, a także w tym, że otrzymali Księgę (Torę) i zostali obdarzeni licznymi cudami. Bóg wybrał ich na ten czas, aby nieśli światło prawdy i przewodnictwa, choć później wielu z nich odwróciło się od tej drogi. Wybór ten dotyczył ich epoki — nie oznacza, że są lepsi od innych narodów w sposób absolutny, gdyż ostateczna cześć należy się tym, którzy wierzą i czynią dobro, niezależnie od ich pochodzenia.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Wielkość Bożej mądrości — Bóg wybiera i wyróżnia, kogo chce, według swojej wiedzy i mądrości. Jego wybór jest doskonały i nieomylny, nawet jeśli ludzie nie w pełni go rozumieją.
2. Zaufanie do Bożego planu — Skoro Bóg wybiera ludzi i narody według swojej wiedzy, to wierzący powinien ufać, że to, co Bóg przeznaczył, jest najlepsze, nawet jeśli nie zawsze to widzi.
3. Odpowiedzialność za wyróżnienie — Bycie wybranym przez Boga to nie tylko zaszczyt, ale i wielka odpowiedzialność. Ci, którzy otrzymują szczególne łaski, powinni być wdzięczni i postępować zgodnie z wolą Boga.
4. Pokora wobec Bożego wyboru — Nikt nie powinien wynosić się ponad innych z powodu pochodzenia czy przynależności. Wyróżnienie od Boga jest Jego łaską, a nie zasługą samą w sobie.
5. Nauka z historii — Historia synów Izraela uczy nas, że przywileje i wybory Boże nie są wieczne, jeśli nie towarzyszy im wierność i posłuszeństwo. Dlatego muzułmanin powinien trzymać się swojej wiary i czynić dobro, aby zasłużyć na Boże błogosławieństwo.