Sura Ad-Duchan — Werset 44

Znaczenie słów:

• طَعَامُ – pożywienie, jedzenie.
• الْأَثِيمِ – ten, który popełnia wiele grzechów; grzesznik, który trwa w nieposłuszeństwie wobec Boga.

Interpretacja wersetu:

Ten werset odnosi się do drzewa Zakkum, które wyrasta z dna Piekła. Jego owoce są pożywieniem dla grzesznika, który w życiu doczesnym trwał w wielkich grzechach, a największym z nich jest bałwochwalstwo i niewiara w Boga. Oznacza to, że człowiek, który świadomie i uporczywie popełniał ciężkie przewinienia, a zwłaszcza ten, który przypisywał Bogu partnerów w czci, będzie w Dniu Ostatnim zmuszony do jedzenia tego obrzydliwego i gorzkiego pożywienia jako kary za swoje czyny. Werset ten podkreśla, że kara jest sprawiedliwa i adekwatna do czynów – skoro grzesznik w życiu ziemskim nie szukał tego, co dobre i czyste, w życiu ostatecznym otrzyma to, co najgorsze i najbardziej odrażające.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset ten ukazuje sprawiedliwość Boga – każdy otrzyma odpowiednią zapłatę za swoje czyny, a kara grzeszników jest doskonale dopasowana do ich postępowania.
2. Przypomina o konieczności wystrzegania się grzechów, zwłaszcza tych najcięższych, jakim jest niewiara i bałwochwalstwo, ponieważ konsekwencje są straszliwe i wieczne.
3. Zachęca człowieka do refleksji nad swoim życiem i do powrotu do Boga z pokorą, zanim nadejdzie Dzień, w którym żal i skrucha nie będą już przyjęte.
4. Ukazuje, że islam troszczy się o człowieka, ostrzegając go przed tym, co może go zgubić, i prowadzi go ku temu, co przynosi szczęście w życiu doczesnym i wiecznym.