Surah Muhammad — Talata 1

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• الَّذِينَ كَفَرُوا – Ang mga tumangging maniwala at nagkaila sa Kaisahan ni Allah.
• وَصَدُّوا – At humadlang sila (sa kanilang mga sarili at sa ibang tao).
• عَن سَبِيلِ اللَّهِ – Mula sa landas ni Allah, na Siya mismo ang nagtakda, at ito ay ang Islam.
• أَضَلَّ أَعْمَالَهُمْ – Winasak at pinawalang-bisa Niya ang kanilang mga gawa, kaya hindi Niya ito tinanggap.

Ang Tafsir (Paliwanag):

Ang talatang ito ay tumutukoy sa mga taong tumangging maniwala na si Allah lamang ang nag-iisang Diyos na karapat-dapat sambahin, at sila mismo ay humadlang sa kanilang mga sarili mula sa pagsunod sa Kanyang landas, at hinadlangan din nila ang ibang tao mula sa pagpasok sa relihiyon ng Islam. Dahil dito, ginawa ni Allah na walang saysay at walang bisa ang kanilang mga gawa, maging ito man ay mga kabutihang tulad ng pagpapakain sa mga nangangailangan o pagpapanatili ng ugnayan sa mga kamag-anak. Ang mga gawang ito, sa kabila ng kanilang kabutihan sa paningin ng mga tao, ay hindi tinatanggap ni Allah dahil sa kawalan ng pananampalataya at sa kanilang paglaban sa katotohanan. Kaya't sila ay mapapahamak at malulunod sa kaparusahan dahil sa mga gawaing ito na hindi tinanggap.

Mga Aral at Bunga (Fawa’id):

1. Ang pananampalataya kay Allah ay siyang batayan ng pagtanggap ng lahat ng mabubuting gawa; kung wala ito, ang lahat ng pagsisikap ay walang kabuluhan sa Kabilang Buhay.
2. Ang pagharang sa mga tao mula sa landas ni Allah ay isa sa mga pinakamabigat na kasalanan, at ito ang dahilan ng pagkawasak ng mga gawa ng isang tao, kahit pa siya ay may ginawang kabutihan sa iba.
3. Ang talatang ito ay nagbibigay babala sa atin na huwag hayaang ang ating mga pagsisikap ay masayang dahil sa kawalan ng tamang paniniwala o sa paglaban sa katotohanan.
4. Ipinapakita nito ang katarungan ni Allah: Siya ang nagbibigay ng tagumpay sa mga mananampalataya at nagpapawalang-saysay sa mga pakana ng mga hindi naniniwala, na Siya lamang ang tunay na hukom ng mga gawa.