ซูเราะฮฺ มุฮัมมัด — อายะฮฺ 3

คำอธิบายความหมายคำศัพท์:

• الباطل หมายถึง ความเท็จ ความหลงผิด และการเชื่อฟังชัยฏอน
• الحق หมายถึง ความจริง ซึ่งก็คืออัลกุรอานและสิ่งที่ท่านเราะซูล (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม) นำมา
• يَضْرِبُ اللهُ لِلنَّاسِ أَمْثَالَهُمْ หมายถึง อัลลอฮ์ทรงยกตัวอย่างเปรียบเทียบสภาพของแต่ละกลุ่มให้ผู้คนได้เห็นเป็นบทเรียน

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงสาเหตุของความแตกต่างระหว่างสองกลุ่มคน กล่าวคือ การที่อัลลอฮ์ทรงทำให้ผู้ปฏิเสธศรัทธาหลงทาง และทรงชี้แนะทางแก่ผู้ศรัทธานั้น มิได้เกิดขึ้นโดยไร้เหตุผล หากแต่เป็นเพราะผู้ปฏิเสธศรัทธาได้เลือกเดินตามทางเท็จ คือปฏิบัติตามชัยฏอนและอารมณ์ใฝ่ต่ำ ส่วนผู้ศรัทธาได้เลือกเดินตามทางจริง คือปฏิบัติตามอัลกุรอานและสิ่งที่ท่านเราะซูลนำมา ซึ่งเป็นความจริงจากพระเจ้าของพวกเขา

ด้วยเหตุนี้ ผลตอบแทนของทั้งสองกลุ่มจึงแตกต่างกันตามการงานของพวกเขา อัลลอฮ์ทรงอธิบายสภาพของแต่ละฝ่ายให้กระจ่างชัด เพื่อให้ผู้คนได้พิจารณาและรู้จักแยกแยะระหว่างทางถูกกับทางผิด พระองค์ทรงยกตัวอย่างเปรียบเทียบให้แต่ละกลุ่มได้รับรู้ถึงชะตากรรมของกลุ่มที่เหมือนกับพวกเขา เพื่อเป็นบทเรียนและข้อคิดแก่ผู้มีวิจารณญาณ

บทเรียนที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. การศรัทธาและการปฏิเสธนั้นเป็นทางเลือกของมนุษย์เอง อัลลอฮ์ทรงแสดงความจริงไว้อย่างชัดเจนแล้ว แต่ละคนจะได้รับผลตามที่ตนเลือก
2. การยึดมั่นในความจริงแม้จะยากลำบากในช่วงแรก แต่ท้ายที่สุดคือหนทางแห่งความสำเร็จและความพึงพอใจจากอัลลอฮ์
3. อัลกุรอานคือแหล่งความจริงสูงสุดที่มนุษย์ควรยึดถือ เพราะมันมาจากพระผู้สร้างผู้ทรงรอบรู้ในสิ่งที่เกิดประโยชน์และโทษแก่มนุษย์
4. อัลลอฮ์ทรงยุติธรรมในการตัดสิน พระองค์ไม่ทรงลงโทษผู้ใดโดยปราศจากเหตุผล และไม่ทรงละเลยการงานดีของผู้ศรัทธาแม้เพียงเล็กน้อย
5. การใคร่ครวญตัวอย่างและบทเรียนจากอดีตเป็นหนทางหนึ่งที่ทำให้มนุษย์หันกลับมาสู่ทางที่ถูกต้อง