Sura Muhammad — Werset 9

Znaczenie słów:

• Karihū – znienawidzili, odczuli niechęć i wstręt.
• Ahabata – uczynił daremnymi, pozbawił wartości i nagrody.

Tafsir (wyjaśnienie):

Ta kara, która spotkała niewiernych – zguba, błądzenie i oddalenie od prawdy – jest konsekwencją tego, że znienawidzili to, co Bóg zesłał, czyli Koran i zawarte w nim prawa oraz nakaz jedności Boga (tawhid). Odczuwali wstręt do objawienia, ponieważ wzywało ich do porzucenia bałwochwalstwa i poddania się Bogu. W związku z tym Bóg unieważnił i pozbawił wartości ich uczynki – zarówno te dobre, które mogliby uczynić, jak i te, które czynili wcześniej – ponieważ ich działania były pozbawione podstawy wiary i wykonywane w posłuszeństwie szatanowi. W ten sposób stracili wszystko na tym świecie i w życiu ostatecznym, a ich wysiłki poszły na marne.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Niechęć do tego, co zesłał Bóg, jest przyczyną zguby człowieka i unieważnienia jego dobrych uczynków – dlatego muzułmanin powinien kochać Koran i podporządkowywać się jego nakazom z radością i pokorą.
2. Wartość uczynków zależy od wiary i zgodności z objawieniem; bez tego nawet najlepsze czyny nie przynoszą nagrody.
3. Werset ostrzega przed konsekwencjami odrzucenia prawdy – pokazuje, jak wielką stratą jest utrata wszystkich wysiłków z powodu braku wiary.
4. Zachęca do doceniania daru Koranu jako przewodnika, który ratuje człowieka od zguby i prowadzi do szczęścia w obu światach.