Аль-Маида · 114/120
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида
قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنزِلْ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِّنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًا لِّأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآيَةً مِّنكَ ۖ وَارْزُقْنَا وَأَنتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ ۝١١٤
Qaala `Eesab nu Maryamal laahumma Rabbanaaa anzil `alainaa maaa`idatam minas samaaa`i takoonu lanaa `eedal li awwalinaa wa aakirinaa wa Aayatam minka warzuqnaa wa Anta khairur raaziqeen
📖 Ба Тоҷикӣ
Исо бинни Марям гуфт: «Бор Худое, эй Парвардигори мо, барои мо дастархоне аз оомон бифирист, то моро ва ононро, ки баъд аз мо меоянд, иде ва нишоне аз ту бошад ва моро рӯзӣ деҳ ки Ту беҳтарини рӯзидиҳандагон ҳастӣ».

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳое, ки дар оят ниёз ба шарҳ доранд:

— «Моида»: суфраи хӯрок, дастархони пур аз таом.

— «Ид»: рӯзи шодӣ ва таҷлил, ки мардум онро бузург медоранд ва ҳар сол такрор мекунанд.

— «Оя»: нишона ва далели равшан.

— «Розиқин»: ризқдиҳандагон, яъне онҳое, ки рӯзӣ медиҳанд.

  1. Тафсири оят:

Ҳазрати Исо (алайҳис-салом) хоҳиши ҳавориёнро қабул кард ва ба даргоҳи Парвардигор даст ба дуо бардошт ва гуфт: «Эй Парвардигоро, бар мо аз осмон суфраи хӯроке фурӯ фирист, то рӯзи нозули он барои мо — ҳам барои наслҳои аввалини мо ва ҳам барои ояндагони мо — иди бузург ва шодӣ гардад, ки онро таҷлил кунем ва ба шукри неъмати Ту бузург бидорем. Ва он суфра нишона ва далели равшане аз ҷониби Ту бошад бар ягонагии Ту ва бар дурустии паёмбарӣ ва рисолати ман. Ва моро ризқе ато кун, ки моро дар ибодати Ту ёрӣ диҳад, ва Ту беҳтарини ризқдиҳандагонӣ».

Дар ин оят Исо (алайҳис-салом) бо камоли адаб ва фурӯтанӣ ба Худованд муроҷиат мекунад ва аз Ӯ талаб менамояд, ки мӯъҷизае равшан бифиристад, то ҳам сабаби қавишавии имон ва итминони дилҳо гардад ва ҳам рӯзи нозули он барои ҳамаи наслҳо иди шукргузорӣ бошад. Ин суфра ҳамчунин бояд ҳуҷҷате бошад бар қудрати Худо ва бар ҳаққонияти даъвати Исо (алайҳис-салом). Дар охир аз Худованд ризқи нек мепурсад, ки он ба ибодат ва тоъат кӯмак кунад, ва мегӯяд, ки Худованд беҳтарини ризқдиҳандагон аст.

  1. Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меояд ва дилҳоро ба ислом ва Қуръон мекашад:

— Ин оят нишон медиҳад, ки дуо ва илтиҷо ба Худованд роҳи анбиё ва бандагони солеҳ аст; ҳар кас бо ихлос ба Ӯ рӯй оварад, ҷавоб меёбад.

— Адаби дуо ва фурӯтанӣ дар пешгоҳи Худо омӯхта мешавад; Исо (алайҳис-салом) бо камоли эҳтиром мегӯяд: «Эй Парвардигоро».

— Неъматҳои Худо сабаби шукргузорӣ ва ид гирифтан аст; мо низ бояд рӯзҳои неъмат ва баракатро ба ёд орем ва шукр кунем.

— Ҳамаи ризқҳо аз ҷониби Худованд аст ва Ӯ беҳтарини ризқдиҳандагон аст; ин боиси таваккул ва умедворӣ ба Худо мегардад.

— Мӯъҷизаҳо ва нишонаҳои Худо барои қавишавии имон ва итминони дилҳо хидмат мекунанд; Қуръон низ нишонаи бузурги Худо барои ҳидояти мардум аст.

— Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ба Қуръон рӯй оварем, зеро он даъвати анбиёро тасдиқ мекунад ва роҳи шукр ва ибодатро нишон медиҳад.



📜 Оят 112-116 — Сураи Аль-Маида

112إِذْ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَن يُنَزِّلَ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِّنَ السَّمَاءِ ۖ قَالَ اتَّقُوا اللَّهَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ
Ва ҳавориён пурсиданд: «Эй Исо бинни Марям, оё Парварднгори ту метавонад, ки барои мо аз осмон моидае фиристад?» Гуфт; Агар имон овардаед, аз Худо битарсед».
113قَالُوا نُرِيدُ أَن نَّأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَئِنَّ قُلُوبُنَا وَنَعْلَمَ أَن قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُونَ عَلَيْهَا مِنَ الشَّاهِدِينَ
Гуфтанд: «Мехоҳем, ки аз он дастархон бихӯрем, то дилҳоямон ором гирад ва бидонем, ки ту ба мо рост гуфтаӣ ва бар он шоҳидӣ диҳем».
114قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنزِلْ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِّنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًا لِّأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآيَةً مِّنكَ ۖ وَارْزُقْنَا وَأَنتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ
Исо бинни Марям гуфт: «Бор Худое, эй Парвардигори мо, барои мо дастархоне аз оомон бифирист, то моро ва ононро, ки баъд аз мо меоянд, иде ва нишоне аз ту бошад ва моро рӯзӣ деҳ ки Ту беҳтарини рӯзидиҳандагон ҳастӣ».
115قَالَ اللَّهُ إِنِّي مُنَزِّلُهَا عَلَيْكُمْ ۖ فَمَن يَكْفُرْ بَعْدُ مِنكُمْ فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذَابًا لَّا أُعَذِّبُهُ أَحَدًا مِّنَ الْعَالَمِينَ
Худо гуфт: «Ман он дастархонро барои шумо мефиристам, вале ҳар кӣ аз шумо аз он пас кофир шавад, чунон азобаш мекунам, ки ҳеҷ як аз мардуми ҷаҳонро ончунон азоб накарда бошам».
116وَإِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ أَأَنتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَأُمِّيَ إِلَٰهَيْنِ مِن دُونِ اللَّهِ ۖ قَالَ سُبْحَانَكَ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ مَا لَيْسَ لِي بِحَقٍّ ۚ إِن كُنتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ ۚ تَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِي وَلَا أَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِكَ ۚ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ
Ва он гоҳ ки Худо ба Исо бинни Марям гуфт: «Оё ту ба мардум гуфтӣ, ки марову модарамро ғайри Оллоҳ ба худоӣ гиред?» Гуфт: «Ба покӣ ёд мекунам Туро. Насазад маро, ки чизе гӯям, ки шоистаи он набошам. Агар ман чунин гуфта будам, Ту худ медоннстӣ, зеро ба он чӣ дар замири ман мегузарад, доноӣ ва ман аз он чӣ дар зоти Туст, бехабарам. Зеро Ту донотарини касон ба ғайб ҳастӣ!
Аль-МаидаФеҳристи Қуръон
120Оят
MedinanRevelation
114Оят

Тарҷума — Аль-Маида 114

Сураи Аль-Маида Оят 114 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Исо бинни Марям гуфт: «Бор Худое, эй Парвардигори мо, барои…

Сураи Оят 114/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 112–116. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Thursday, October 1, 2026

Don't forget us in your sincere prayers