Аль-Маида · 113/120
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида
قَالُوا نُرِيدُ أَن نَّأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَئِنَّ قُلُوبُنَا وَنَعْلَمَ أَن قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُونَ عَلَيْهَا مِنَ الشَّاهِدِينَ ۝١١٣
Qaaloo nureedu an naakula minhaa wa tatam`inna quloo bunaa wa na`lama an qad sadaqtana wa nakoona `alaihaa minash shaahideen
📖 Ба Тоҷикӣ
Гуфтанд: «Мехоҳем, ки аз он дастархон бихӯрем, то дилҳоямон ором гирад ва бидонем, ки ту ба мо рост гуфтаӣ ва бар он шоҳидӣ диҳем».

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳое, ки дар оят ниёз ба шарҳ доранд:
  • «Ҳавориён» — ёрони хос ва пайравони самимии Ҳазрати Исо (алайҳис-салом).
  • «Моида» — дастархони осмонӣ, ки Ҳазрати Исо аз Худо хоста буд аз осмон фурӯд ояд.
  • «Татмаинна» — ором мегирад, қаноат ҳосил мекунад.
  • «Шоҳидон» — гувоҳон, яъне касоне ки ин мӯъҷизаро дида, ба он гувоҳӣ медиҳанд.
  1. Тафсири оят:

Ҳавориён ба Ҳазрати Исо (алайҳис-салом) гуфтанд: «Мо мехоҳем, ки аз ин дастархони осмонӣ бихӯрем — на барои сер шудан, балки барои баракат гирифтан ва тақвияти имон. Мехоҳем, ки дилҳоямон ором шавад ва боварӣ ҳосил кунем, ки Худои Таоло бар ҳар чиз қодир аст ва Ту воқеан фиристодаи Ӯ ҳастӣ. Мехоҳем ба яқини комил бидонем, ки он чи ба мо овардаӣ, рост аст ва аз ҷониби Худост. Ва мехоҳем, ки бар ин мӯъҷиза гувоҳон бошем — то онро ба касоне ки ҳозир набуданд, нақл кунем ва ба ягонагии Худо ва дурустии паёмбарӣ ва рисолати Ту шаҳодат диҳем».

Ин хоҳиши ҳавориён на аз рӯи шубҳа ва инкор буд, балки аз рӯи шавқи зиёд ба имон ва яқин. Онҳо мехостанд бо чашми худ мӯъҷизаро бубинанд, то имон ва боварии дилҳояшон боз ҳам қавӣтар гардад ва далели равшане барои дигарон дошта бошанд.

  1. Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд ва одамонро ба Ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:
  • Ислом дини яқин ва боварии қатъист; хоҳиши афзун кардани имон ва яқин амри некӯ ва матлуб аст.
  • Дилҳо танҳо бо зикри Худо ва дидани нишонаҳои қудрати Ӯ ором мегиранд.
  • Мӯъҷизаҳои паёмбарон барои тақвияти имон ва гувоҳӣ додани ҳақиқат буданд, на барои тамошои оддӣ.
  • Инсон метавонад бо тафаккур дар нишонаҳои Худо имонашро зиёд кунад ва ба дигарон низ гувоҳии ҳақро расонад.
  • Қуръон ҳатто ҳолатҳои дили пайравони самимии паёмбаронро нақл мекунад, то мо аз онҳо ибрат гирем ва дар роҳи имон собитқадам бошем.


📜 Оят 111-115 — Сураи Аль-Маида

111وَإِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوَارِيِّينَ أَنْ آمِنُوا بِي وَبِرَسُولِي قَالُوا آمَنَّا وَاشْهَدْ بِأَنَّنَا مُسْلِمُونَ
Ва ба ҳавориён ваҳй кардам: «Ба Ман ва ба паёмбари Ман имон биёваред». Гуфтанд: «Имон овардем, гувоҳ бош, ки мо таслим ҳастем!»
112إِذْ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَن يُنَزِّلَ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِّنَ السَّمَاءِ ۖ قَالَ اتَّقُوا اللَّهَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ
Ва ҳавориён пурсиданд: «Эй Исо бинни Марям, оё Парварднгори ту метавонад, ки барои мо аз осмон моидае фиристад?» Гуфт; Агар имон овардаед, аз Худо битарсед».
113قَالُوا نُرِيدُ أَن نَّأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَئِنَّ قُلُوبُنَا وَنَعْلَمَ أَن قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُونَ عَلَيْهَا مِنَ الشَّاهِدِينَ
Гуфтанд: «Мехоҳем, ки аз он дастархон бихӯрем, то дилҳоямон ором гирад ва бидонем, ки ту ба мо рост гуфтаӣ ва бар он шоҳидӣ диҳем».
114قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنزِلْ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِّنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًا لِّأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآيَةً مِّنكَ ۖ وَارْزُقْنَا وَأَنتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ
Исо бинни Марям гуфт: «Бор Худое, эй Парвардигори мо, барои мо дастархоне аз оомон бифирист, то моро ва ононро, ки баъд аз мо меоянд, иде ва нишоне аз ту бошад ва моро рӯзӣ деҳ ки Ту беҳтарини рӯзидиҳандагон ҳастӣ».
115قَالَ اللَّهُ إِنِّي مُنَزِّلُهَا عَلَيْكُمْ ۖ فَمَن يَكْفُرْ بَعْدُ مِنكُمْ فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذَابًا لَّا أُعَذِّبُهُ أَحَدًا مِّنَ الْعَالَمِينَ
Худо гуфт: «Ман он дастархонро барои шумо мефиристам, вале ҳар кӣ аз шумо аз он пас кофир шавад, чунон азобаш мекунам, ки ҳеҷ як аз мардуми ҷаҳонро ончунон азоб накарда бошам».
Аль-МаидаФеҳристи Қуръон
120Оят
MedinanRevelation
113Оят

Тарҷума — Аль-Маида 113

Сураи Аль-Маида Оят 113 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Гуфтанд: «Мехоҳем, ки аз он дастархон бихӯрем, то дилҳоямон ором…

Сураи Оят 113/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 111–115. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers