Sura Al-Ma'ida — Werset 46

Znaczenie słów:

• وَقَفَّيْنَا – posłaliśmy jednego po drugim, w ślad za nimi.
• عَلَىٰ آثَارِهِم – śladami poprzednich proroków.
• مُصَدِّقًا – potwierdzającego prawdziwość tego, co było przed nim.
• لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ – tego, co zostało objawione wcześniej.
• هُدًى – drogowskaz prowadzący do prawdy.
• نُورٌ – światło rozpraszające ciemności niewiedzy.
• مَوْعِظَةً – napomnienie i przestroga.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Bóg Wszechmogący mówi, że po prorokach zesłanych do synów Izraela, posłał Jezusa, syna Marii, jako kolejnego proroka. Jezus potwierdzał prawdziwość Tory, która została objawiona przed nim, i postępował zgodnie z jej nakazami, dopóki nie nadeszło objawienie, które częściowo je zmieniło. Bóg obdarzył Jezusa Ewangelią, która zawierała drogowskaz do prawdy i światło rozpraszające mroki niewiedzy. Ewangelia potwierdzała również prawdziwość Tory, z wyjątkiem niewielu przepisów, które zostały zmienione nowym objawieniem. Była ona także napomnieniem dla bogobojnych, którzy lękają się Boga i pragną unikać tego, co zakazane.

Ewangelia – podobnie jak Tora – nie była księgą, która przyniosła całkowicie nowe prawo, lecz kontynuacją i potwierdzeniem wcześniejszego przesłania. Jezus nie przyszedł, aby zniszczyć Torę, lecz aby ją potwierdzić i wypełnić to, co w niej było przepowiedziane. Jednak z czasem pierwotne nauczanie Jezusa zostało zmienione przez ludzi, a jego prawdziwe przesłanie – wiara w jednego Boga – zostało zniekształcone. Dlatego Bóg posłał później ostatniego proroka, Mahometa, z Koranem, który przywrócił czystą wiarę i zawierał ostateczne i niezmienne prawo.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Ciągłość przesłania proroków – wszyscy prorocy, od Adama do Mahometa, głosili tę samą prawdę: jedność Boga i posłuszeństwo Jego nakazom. To pokazuje, że islam nie jest nową religią, lecz potwierdzeniem i dopełnieniem tego, co zostało objawione wcześniej.
2. Wiara we wszystkich proroków – muzułmanin wierzy w Jezusa jako prawdziwego proroka Boga, ale nie jako boga ani syna Boga. Ta wiara łączy nas z tradycją wszystkich posłańców.
3. Światło i droga w księgach objawionych – Bóg nie pozostawił ludzi bez prowadzenia. Każda księga objawiona była światłem dla swojego czasu, a Koran jest ostatecznym światłem, które pozostanie niezmienne aż do Dnia Sądu.
4. Znaczenie bogobojności – napomnienie w Ewangelii było skierowane do bogobojnych. To uczy nas, że korzystanie z ksiąg objawionych i ich nauk przynosi korzyść tym, którzy mają w sercach bojaźń Bożą i pragnienie prawości.
5. Potwierdzenie prawdy wcześniejszych objawień – Jezus potwierdził Torę, a Koran potwierdza zarówno Torę, jak i Ewangelię. To pokazuje, że źródło wszystkich objawień jest jedno – Bóg – a różnice wynikają z ludzkich zniekształceń, nie z samego objawienia.