Wa qaffainaa `alaaa aasaaarihim bi `Eesab ni Maryama musaddiqal limaa baina yadihi minat Tawraati wa aatainaahul Injeela feehi hudanw wa noorunw wa musaddiqal limaa baina yadaihi minat Tawraati wa hudanw wa maw`izatal lilmuttaqeen
📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)
📖 Ба Тоҷикӣ
Ва аз паи онҳо Исо — писари Марямро фиристодем, ки тасдиқкунандаи Тавроте буд, ки пеш аз ӯ фиристода будем ва Инҷилро, ки тасдиқкунандаи Таврот пеш аз ӯ буд, ба ӯ додем, ки дар он ҳидоят ва рӯшноие бувад ва барои парҳезгорон ҳидоят ва панде.
🌐 Additional reference in Русский
🌐 Русский
По их следам отправили Мы Ису, сына Марйам, Чтоб истинность Закона утвердить, Что был ниспослан до него. Ему Евангелие Мы послали, В котором правый путь, и свет, И подтверждение того, Что до него ниспослано в Законе, И правый путь, и увещание (для верных), Которые страшатся (Бога).
نُورٌ: нур, равшанӣ, ки ҳақро аз ботил ҷудо мекунад.
مَوْعِظَةً: панд, насиҳат.
لِّلْمُتَّقِينَ: барои парҳезгорон, худотарсонҳо.
Тафсири оят:
Аллоҳи таъоло мефармояд, ки баъд аз паёмбарони пешина аз банӣ Исроил, Исо ибни Марямро фиристодем, ки дар пайи онҳо қадам мегузошт. Ӯ китоби Тавротро, ки пеш аз ӯ нозил шуда буд, тасдиқ мекард ва ба аҳкоми он, то он ҷое ки бо дини ӯ мухолифат надошт, амал менамуд. Сипас ба ӯ Инҷилро ато кардем, ки дар он роҳнамоӣ ба сӯи ҳақ ва равшанӣ барои рафъи шубҳаҳо ва ҳалли масъалаҳои динӣ мавҷуд аст. Инҷил низ Тавротро, ки пеш аз он буд, тасдиқ мекард, ба ҷуз андаке аз аҳком, ки бо омадани он мансух гардида буд. Ва мо Инҷилро ҳидоят ва панд барои парҳезгорон қарор додем, то ба воситаи он ба роҳи рост ҳидоят ёбанд ва аз корҳои ҳаром худдорӣ кунанд.
Фоидаҳои ин оят:
Ин оят нишон медиҳад, ки динҳои осмонӣ ҳама аз як манбаъ — аз ҷониби Аллоҳи таъоло — меоянд ва якдигарро тасдиқ мекунанд.
Инҷил китоби ҳидоят ва нур аст, ки ба воситаи он одамон роҳи ҳақро меёбанд ва аз торикӣ ба равшанӣ мебароянд.
Аллоҳ ба бандагони худ панд ва насиҳат мефиристад, то онҳо аз корҳои бад парҳез кунанд ва ба роҳи некӯ ҳидоят шаванд.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки китобҳои осмониро эҳтиром гузорем ва ба онҳо имон дошта бошем, зеро ҳамаи онҳо аз ҷониби Парвардигори ягона нозил шудаанд.
Ҳидояти ҳақиқӣ барои парҳезгорон аст — онҳое, ки аз Аллоҳ метарсанд ва аз гуноҳ худдорӣ мекунанд, аз ин китобҳо баҳра мегиранд ва ба роҳи рост мераванд.
Ва аз паи онҳо Исо — писари Марямро фиристодем, ки тасдиқкунандаи Тавроте буд, ки пеш аз ӯ фиристода будем ва Инҷилро, ки тасдиқкунандаи Таврот пеш аз ӯ буд, ба ӯ додем, ки дар он ҳидоят ва рӯшноие бувад ва барои парҳезгорон ҳидоят ва панде.
Мо Тавротро, ки дар он ҳидоят ва рӯшноист, нозил кардем. Паёмбароне, ки таслими фармон буданд, мувофиқи он барон яҳуд ҳукм карданд ва низ худошиносону донишмандон, ки ба ҳифзи китоби Худо маъмур буданд ва бар он гувоҳӣ доданд, пас аз мардум натарсед, аз Ман битарсед ва оёти маро ба баҳои андак мафурӯшед. Ва ҳар кӣ мувофиқи оёте, ки Худо нозил кардааст, ҳукм накунад, кофир аст.
Ва дар Таврот бар онон муқаррар доштем, ки шахс дар баробари шахс ва чашм дар баробари чашм ва бинӣ дар баробари бинӣ ва гӯш дар баробари гӯш ва дандон дар баробари дандон ва ҳар захмеро қасосест. Ва ҳар кӣ аз қасос даргузарад, гуноҳашро кафорае (товоне) хоҳад буд. Ва ҳар кӣ ба он чӣ Худо нозил кардааст, ҳукм накунад, аз ситамкорон аст.
Ва аз паи онҳо Исо — писари Марямро фиристодем, ки тасдиқкунандаи Тавроте буд, ки пеш аз ӯ фиристода будем ва Инҷилро, ки тасдиқкунандаи Таврот пеш аз ӯ буд, ба ӯ додем, ки дар он ҳидоят ва рӯшноие бувад ва барои парҳезгорон ҳидоят ва панде.
Ва бояд, ки аҳли Инҷил мувофиқи он чӣ Худо дар он китоб нозил кардааст, ҳукм кунанд. Зеро ҳар кас ба он чӣ Худо нозил кардааст, ҳукм накунад, аз нофармонон аст.
Ва ин китобро ба ростӣ бар ту нозил кард ем; тасдиқкунанда ва ҳоким бар китобҳоест, ки пеш аз он будаанд. Пас мувофиқи он чӣ Худо нозил кардааст, дар миёнашон ҳукм кун ва аз паи хоҳишҳояшон марав, то он чиро аз ҳақ бар ту нозил шудааст, тарк кунӣ. Барон ҳар гурӯҳе аз шумо шариъат ва равише ниҳодем. Ва агар Худо мехост, ҳамаи шуморо як уммат месохт. Вале хост дар он чӣ бар шумо арзонӣ доштааст, биёзмоядатон. Пас дар некиҳо бар якдигар пешӣ гиред. Ҳамагӣ бозгаштатон ба Худост, то аз он чӣ дар он ихтилоф мекардед, огоҳатон созад.
SurahQuran.com was founded as a humble effort to serve the Noble Book and the pure Sunnah, to invite people to Allah, and to make the religious sciences accessible according to the methodology of the Quran and Sunnah. We praise and thank Allah for His grace, and we ask Him to accept our work and make it sincere for His noble Face.