ሱረቱ አል-ማኢዳ — አንቀጽ 46

የቃላት ማብራሪያ፦

• وَقَفَّيْنَا፦ ተከታትለን አስከተልን ማለት ነው።
• عَلَىٰ آثَارِهِم፦ ከእነሱ በኋላ በነበሩት ዱካዎቻቸው ላይ ማለት ነው።
• مُصَدِّقًا፦ የሚያረጋግጥ፣ የሚያምን ማለት ነው።
• لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ፦ ከእሱ በፊት የነበረውን ማለት ነው።
• هُدًى፦ መመሪያ፣ ቅን መንገድ ማለት ነው።
• نُورٌ፦ ብርሃን፣ ግልጽ ማድረጊያ ማለት ነው።
• مَوْعِظَةً፦ ገሳ፣ መከራ ማለት ነው።
• لِّلْمُتَّقِينَ፦ ለአላህን ለሚፈሩት ሰዎች ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጓሜ፦

አላህ ከቀደሙት ነቢያት በኋላ የመርየም ልጅ ዒሳን አስከተለ። ዒሳ ከእሱ በፊት የወረደውን ተውራት የሚያረጋግጥ፣ በእሱ የሚያምን እና በውስጡ ባሉት አልተሻሩ ሕጎች የሚሠራ ነበር። ከዚያም አላህ ወንጌልን ለዒሳ ሰጠው። ይህ ወንጌል ወደ እውነት የሚመራ፣ ሰዎች ያላወቁትን የአላህን ሕግጋት የሚያብራራ፣ እና ተውራት እውነት መሆኑን የሚያረጋግጥ ነው። አላህ ወንጌልን ለአላህን ለሚፈሩት ሰዎች መመሪያ እና ከተከለከሉ ነገሮች የሚከለክል ገሳ አድርጎታል።

ይህ አንቀጽ የሚያስተምረን ትምህርት የሚያስደንቅ ነው፦ አላህ ነቢያቱን እርስ በርስ የሚደጋገፉ አድርጎ መላኩ፣ እና መጻሕፍቱም እርስ በርስ የሚያረጋግጡ መሆናቸው የአላህን ጥበብ ያሳያል። ወንጌል ውስጥ የነበረው ብርሃን እና መመሪያ ለአላህን ለሚፈሩ ሰዎች ብቻ እንደሆነ እናያለን። ስለዚህ እኛም አላህን በመፍራት የቁርአንን ብርሃን እንድንቀስም እና በእሱ መመሪያ እንድንመራ ይገባናል። ቁርአን ሁሉንም ቀደምት መጻሕፍት የሚያረጋግጥ እና የመጨረሻው መመሪያ ነው። እንዲሁም ይህ አንቀጽ የአላህ መጻሕፍት ሁሉ አንድ ዓላማ እንደነበራቸው ያሳያል፦ ሰዎችን ወደ እውነት መምራት እና ከክፉ ማከለከል። እኛም ይህን የአላህን ብርሃን በመከተል በዚህ ዓለምም በመጨረሻውም እንድንሳካ እንጣር።