ሱረቱ አል-ማኢዳ — አንቀጽ 64

የቃላት ማብራሪያ፦

• يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ፦ የአላህ እጅ የተያዘች (የታሰረች) ናት ማለታቸው ነው፤ ማለትም ሲሳይን አይሰጥም፣ ለጋስ አይደለም ማለታቸው ነው።
• غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ፦ እጆቻቸው ተያዙ፤ ከመልካም ሥራ ተከለከሉ ማለት ነው።
• وَلُعِنُوا፦ ከአላህ እዝነት ተራቁ፤ ተረገሙ ማለት ነው።
• مَبْسُوطَتَانِ፦ የተዘረጉ ናቸው፤ ማለትም ልግስናው ሰፊ ነው።
• طُغْيَانًا፦ ወሰን ማለፍ፣ ከመጠን መብለጥ ማለት ነው።
• الْبَغْضَاءَ፦ ጥላቻ ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

አላህ ለነቢዩ ሙሐመድ (ሰ.ዐ.ወ) የአይሁዶችን ክፉ ምስጢር ገለጸለት። እነሱ ሲሳይና ምቾት ሲያጣጥሟቸው እና ድርቅ ሲደርስባቸው፣ “የአላህ እጅ ታስራለች፤ ከሰጠ አይሰጥም፤ ለጋስ አይደለም” አሉ። ይህ በአላህ ላይ የፈጸሙት ታላቅ ውሸትና ክፉ ቃል ነው። አላህም መልሶ እንዲህ አለ፦ “እጆቻቸው ተያዙ፤ ከመልካም ሥራ ተከለከሉ፤ በተናገሩት ቃል ምክንያትም ከአላህ እዝነት ተራቁ።” ነገር ግን አላህ እንደ እነሱ አስተሳሰብ አይደለም፤ እጆቹ ሁለቱም የተዘረጉ ናቸው፤ በልግስናና በምሕረት የተሞሉ ናቸው። ማንም አያግደውም፤ ማንም አያስገድደውም። ለሚፈልገው ሰው በፈቃዱ መሠረት ሲሳይን ያሰፋል፤ ለሚፈልገውም ያጠባል። ይህ የአላህ ልዩ ባህሪው ነው፤ እንደ ፍጡራን አይደለም። እኛ የአላህን እጆች መኖር እናምናለን፤ ግን ምሳሌ ሳናደርግ፣ እንዴት እንደሆኑ ሳንገልጽ፣ ለአላህ እንደሚገባ መልኩ እናምናለን።

ከዚያም አላህ እንዲህ አለ፦ እነዚህ አይሁዶች በአንተ ላይ የወረደውን ቁርአን በምቀኝነትና በጥላቻ ምክንያት ሲሰሙ ብዙዎቹ ወሰን ማለፍንና ክህደትን እንጂ አይጨምሩም። ቁርአን እውነትን የሚያበራ ብርሃን ነው፤ ግን ልቦቻቸው በምቀኝነት የተሞሉ በመሆናቸው ብርሃኑ ወደ ጨለማ እንጂ ወደ እምነት አይመራቸውም። አላህም በአይሁዶች መካከል እስከ ትንሣኤ ቀን ድረስ ጠላትነትንና ጥላቻን ጣለ። እነሱ ሁልጊዜ ይለያያሉ፣ ይጣላሉ፣ አንዱ ሌላውን ይጠላል። በየጊዜው ለጦርነት እሳት ሲያቀጣጥሉ አላህ ያጠፋዋል፤ ሴራቸውን ያፈርሳል፤ ኃይላቸውን ይበትናል። እነሱ በምድር ላይ ሁከትንና ብልሽትን ለማስፋፋት ይጥራሉ፤ እስልምናን ለማጥፋትና ለማዳከም ይሯሯጣሉ። አላህ ግን አጥፊዎችን አይወድም። እነሱ ምንም ቢያደርጉ የአላህ ሃይማኖት ትበለጽጋለች፤ እውነትም ይሰፋል።

ይህ አንቀጽ ለእኛ ትልቅ ትምህርት ይሰጠናል፦ አላህን በማያገባው ነገር መግለጽ ከባድ ኃጢአት ነው። አላህ ሁሉን የሚችል፣ ሁሉንም የሚሰጥ፣ ልግስናው ወሰን የሌለው ነው። እርሱ ለሚፈልገው ሰው ይሰጣል፤ ለሚፈልገውም ይከለክላል። እኛም በአላህ ልግስና እንተማመን፤ በእርሱ ላይ መጥፎ ነገር ከመናገር እንጠንቀቅ። ወደ እርሱ በተዋሕዶ እንቅረብ፤ በቁርአንም ልቦቻችንን እናብራ። አላህ አጥፊዎችን እንደማይወድ አስታውስ፤ ስለዚህ በምድር ላይ ሰላምንና መልካምነትን ለማስፈን እንጣር። አላህ ሁሉን የሚያውቅ፣ ጠቢብ፣ ሁሉንም የሚሰጥ ነው።