Surja Kaf — Ajet 13

Kuptimet e fjalëve:

• Ad: populli i profetit Hud, të cilët jetonin në Ahkaf (rërët e Jemenit).
• Faraoni: mbreti i Egjiptit në kohën e Musait, i cili pretendonte hyjni dhe ishte tiran.
• Vëllezërit e Lutit: populli i Lutit, të cilët quhen "vëllezër" sepse ishin të afërt me të nga lidhjet familjare dhe të miqësisë, jo vëllezër gjaku.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar vazhdon të përmendë popujt e mëparshëm që i mohuan të dërguarit e tyre, për t'i bërë kurajshët kurejshët që të marrin mësim. Pas përmendjes së popullit të Nuhut, banorëve të pusit dhe Themudit, tani përmend:

• Adin: popullin e Hudit, të cilët ishin fizikisht të fortë dhe kishin ndërtesa të larta, por i mohuan argumentet e Allahut dhe u shkatërruan me erën e tmerrshme.
• Faraonin: me ushtrinë dhe pasuesit e tij, i cili u tregua arrogant dhe mohoi Musain, prandaj u mbyt në det.
• Vëllezërit e Lutit: popullin e Sodomës, të cilët u dënuan me përmbysje dhe gurë prej balte të pjekur për shkak të veprave të tyre të shëmtuara (homoseksualitetit) dhe mohimit të profetit të tyre.

Të gjithë këta popuj i mohuan të dërguarit e tyre, prandaj e merituan dënimin e Allahut. Ky përmendje është paralajmërim për kurejshët se po të vazhdojnë në mohim, do t'i godasë i njëjti dënim.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Paralajmërimi ndaj mohimit: Historia e popujve të mëparshëm është mësim i madh për ata që vijnë pas tyre, se dënimi i Allahut është i sigurt për mohuesit.
2. Drejtësia e Allahut: Allahu nuk i dënon njerëzit pa i paralajmëruar më parë përmes të dërguarve, dhe dënimi vjen vetëm pas mohimit të argumenteve.
3. Fuqia e Allahut: Shkatërrimi i këtyre popujve të fuqishëm tregon se asnjë fuqi nuk mund t'i shpëtojë dënimit të Allahut, gjë që e forcon besimin e besimtarit në madhështinë e Krijuesit.
4. Rëndësia e falënderimit: Kur njeriu sheh dënimin e mohuesve, duhet të falënderojë Allahun që e udhëzoi në rrugën e drejtë dhe ta dojë fenë islame që e shpëton nga dënimi.
5. Mësimi nga historia: Kur'i lexojmë këto ngjarje, duhet të mendojmë thellë dhe të mos i marrim ato si tregime të zakonshme, por si paralajmërime reale për të ndryshuar jetën tonë drejt bindjes ndaj Allahut.