Suurah Qaaf — Aayad 13

Macnaha ereyada:

• Farcoon: wuxuu ahaa boqorkii Masar ee xilligii Nebi Muuse (CS), waxaana loola jeedaa isaga iyo dadkiisii.
• Walaalihii Luudh (Ikhwaanu Luudh): waxaa loola jeedaa dadkii Nebi Luudh (CS), oo loogu yeedhay "walaalihiis" sababtoo ah waxay ahaayeen dadkiisii iyo kuwa uu la noolaa, ma aha walaalo dhiig ah.

Tafsiirka:

Allah (SW) wuxuu sheegayaa in ka hor mushrikiinta Quraysh ee beeniyay Nabiga (SCW), ay jireen qoommo kale oo beeniyay rasuulladoodii. Waxaa ka mid ah: Caad (oo ahaa qoomkii Nebi Huud), Farcoon (iyo dadkiisii), iyo dadkii Nebi Luudh (oo loo yaqaanay walaalihiis sababtoo ah waxay ahaayeen dadkiisii iyo ehelkiisii). Kulligood waxay beeniyeen rasuulladoodii, markaasay ku dhacday ciqaabtii Allaah ee loo goodiyay, waxayna noqdeen tusaale xun oo loogu digayo kuwa beeniya.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Beeninta rasuullada waxay keentaa ciqaab daran oo Allaah ah, sidaa darteed waa inaan ka digtoonaanno inaan beenino ama diidno farriinta Islaamka.
2. Taariikhda qoommadihii hore waxay ina baraysaa in naxariista Allaah ay weyn tahay, laakiin ciqaabtiisu ay ku timaado kuwa xadgudba, taasoo nagu dhiirrigelinaysa inaan toobad keenno oo aan ku noolaanno dhaqan wanaagsan.
3. Isku xirnaanshaha dadka (sida walaalnimada ama qaraabada) kama badbaadin karo ciqaabta Allaah haddii la beeniyo diinta, sidaa darteed waa inaan ku tiirsanaanno runta iyo Iimaanka, ee aan ku tiirsanaanno qaraabada ama asaabta.
4. Aayadani waxay nagu boorrinaysaa inaan fiirino taariikhda oo aan ka alaabtino, si aan uga fogaanno qaladaadkii qoommadihii hore, oo aan u raadino raallinimo Allaah iyo Jannadiisa.