Suurah Qaaf — Aayad 17

Macnada Erayada:

• يَتَلَقَّى – waa qaadashada iyo diiwaangelinta camalka.
• الْمُتَلَقِّيَانِ – waa labada malaa'ig ah ee qoraya camalka.
• قَعِيدٌ – waa mid fadhiya oo aan ka tagayn, had iyo jeer la jooga.

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay ku bishaaraynaysaa in dadka ay la socdaan laba malaa'ig oo qoran, kuwaas oo had iyo jeer la jooga qofka, midna ku fadhiya dhinaca midigta oo qora wanaagga iyo camalka fiican, midna ku fadhiya dhinaca bidixda oo qora xumaanta iyo camalka xun. Malaa'igahan waxay qaadashada camalka ka bilaabaan marka qofku gaadho da'da qaan-gaarnimada, waxayna qoraan wax kasta oo uu qofku sameeyo, yar iyo weynba, iyagoo aan waxba ka tagayn. Tani waa digniin iyo xusuusin in qofku uu yahay mid mas'uul ka ah camalkiisa, isla markaana uu jiro xisaabin dhamaystiran oo ka hor iman doonta.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Aayaddan waxay ku xoojinaysaa in qofku uu noolaado isagoo og in Eebe had iyo jeer la socdo, taas oo ka dhigaysa inuu ka fogaado xumaanta oo uu ku dadaalo wanaagga.
2. Waxay ku dhiirigelinaysaa in qofku sameeyo camal fiican, maxaa yeelay waa la qorayaa oo wuxuu u xareemi doonaa maalinta Qiyaamaha.
3. Waxay ku baraysaa in Ilaahay yahay mid caddaalad ah oo aan loo dulmin doonin dadka, maxaa yeelay wax kasta waa la qorayaa si loogu xisaabtamo si sax ah.
4. Waxay ku xanuujinaysaa qalbiga inuu xusuusto inuu had iyo jeer la joogo malaa'ig, taas oo ka caawinaysa inuu xakameeyo hadalka iyo ficilkiisa.